โยวเย่ว์ผู้นี้ช่างน่าชังเกินไปแล้ว ปกติชอบฉีกหน้าข้าก็แล้วไปเถิด แต่ตอนนี้ยังกล้ามาลงมือกับเจ้าอีก! แล้วจะมีเรื่องชั่วช้าใดที่เขาทำมิได้อีกเล่า! ข้าจะไปจัดการเขาเสีย!”
“อย่าเลย” น่าหลานหลานคว้าแขนของเขาเอาไว้ในทันใดพลางเอ่ยว่า “ข้าเคยได้ยินพวกพี่ๆ บอกว่าเพราะคนของตระกูลพวกท่านเคยท้าทายเขา ดังนั้นเขาจึงบอกให้คนตระกูลซือหม่าทุบตีพวกท่านจนกลายเป็นหัวหมูหากได้ประมือกัน ถ้าหากท่านไปหาเรื่องเขา ด้วยอุปนิสัยของเขาแล้ว เขาอาจจะตามจองล้างจองผลาญท่านก็ได้นะ!”
“เจ้าบอกว่าเขาให้คนตระกูลซือหม่าทุบตีคนตระกูลเราจนกลายเป็นหัวหมูอย่างนั้นหรือ” หลี่มู่จับประเด็นสำคัญได้จึงถามขึ้น
“ข้า… ข้าก็แค่ได้ยินพวกพี่ๆ คุยกันเท่านั้นเอง” น่าหลานหลานพูด “แต่ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นเรื่องของข้า เรื่องมาถึงขนาดนี้แล้ว ข้า… ข้าก็คงได้แต่ยอมรับแล้ว จะดึงท่านเข้ามาพัวพันด้วยได้อย่างไร พี่หลี่ หลานเอ๋อร์จดจำเจตนาอันดีของท่านเอาไว้ในใจแล้ว ไมตรีของท่าน หลานเอ๋อร์ก็เข้าใจดี แต่ตอนนี้ข้าเป็นเช่นนี้แล้ว ไม่คู่ควรกับท่าน ท่านจากไปแล้วลืมข้าเสียดีกว่า”
“จะทำเช่นนั้นได้อย่างไรเล่า!” หลี่มู่พูด “ไม่ว่าเจ้าจะเปลี่ยนแปลงไปเ