ด้พบกับคนตระกูลซือหม่า ต่างถูกทุบตีจนกลายเป็นหัวหมู ทำให้พวกเขาเดือดดาลไม่น้อยเลย
ตระกูลซือหม่าจงใจทุบตีใบหน้าพวกเขานี่นา!
กลางดึก หลี่มู่ได้รับข่าวว่าให้เขากลับไปยังสมาคมนักหลอมยา ถึงแม้ว่าจะสงสัยอยู่บ้าง แต่เขาก็ยังออกมาจากตระกูลหลี่แล้วรีบตรงไปยังสมาคมนักหลอมยา
“ฮือๆๆ…”
ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงร้องไห้ หลี่มู่จึงให้คนหยุดรถ
“นี่มัน… เสียงหลานเอ๋อร์นี่นา!” หลี่มู่ฟังออกว่านั่นคือเสียงร้องไห้ของน่าหลานหลาน จึงรีบลงมาจากรถเทียมสัตว์อสูร ก็พบว่าบริเวณที่หยุดรถนั้นก็คือด้านนอกลานบ้านของตระกูลน่าหลานนั่นเอง
“คุณหนู ท่านเศร้าใจหรือเจ้าคะ” เสียงสาวใช้ของน่าหลานหลานดังลอยมาจากภายในกำแพงลานบ้าน
“ข้าจะไม่เศร้าใจได้หรือ ข้าเกือบจะถูกเขาหมิ่นเกียรติอยู่แล้ว ถ้าหากผู้อื่นรู้เข้า ข้าก็คงได้แต่เชือดคอตัวเองแล้วล่ะ!” น่าหลานหลานพูดพลางสะอึกสะอื้น
หลี่มู่ที่อยู่นอกกำแพงร้อนรนขึ้นมาในทันใด เขาเหินทะยานเข้าไปในทันทีโดยมิได้สนใจว่าเป็นบริเวณบ้านของตระกูลน่าหลาน ปรากฏว่าพอเข้าไปก็เห็นน่าหลานหลานกำลังร้องห่มร้องไห้อยู่ในศาลาพักร้อนกลางลานบ้าน
“หลานเอ๋อร์”
