เขาเห็นน่าหลานหลานร้องห่มร้องไห้ก็เจ็บปวดหัวใจขึ้นมาในทันใด
จู่ๆ ได้ยินเสียงบุรุษ น่าหลานหลานจึงร้องเสียงดังอย่างตกใจ
“ว้าย…”
สาวใช้รีบเข้ามาตรงหน้าน่าหลานหลานพลางตะโกนว่า “ช่างกำเริบเสิบสานนัก กล้าบุกรุกตระกูลน่าหลานในยามราตรี!”
“หลานเอ๋อร์ เจ้าอย่ากลัวไปเลย ข้าเอง” หลี่มู่รีบเดินเข้าไปให้พวกนางเห็นตนได้อย่างชัดเจน
“พี่หลี่หรือ” น่าหลานหลานมองหลี่มู่อย่างสงสัยอยู่บ้าง “ท่านมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรกัน”
หลี่มู่เห็นหยาดน้ำตาบนใบหน้าของน่าหลานหลานแล้วก็เดินเข้าไปอย่างไม่รู้ตัว ก่อนจะยื่นมือไปเช็ดน้ำตาให้นางพลางถามอย่างเจ็บปวดใจว่า “หลานเอ๋อร์ เหตุใดเจ้าจึงร้องไห้หนักถึงเพียงนี้เล่า ใครรังแกให้เจ้าเจ็บช้ำน้ำใจหรือ”
เดิมทีผู้ที่เขาชอบคือเหยียนลู่ แต่เขาเข้าใจชัดเจนตั้งแต่ตอนอยู่ที่เขาภาพมังกรแล้วว่าเหยียนลู่ไม่มีทางชอบพอตนกลับอย่างแน่นอน หลังจากที่เขาได้พบกับน่าหลานหลานแล้วเขาจึงค้นพบว่าก่อนหน้านี้มิใช่ความชอบพอ เป็นเพียงแค่ความอยากครอบครองเท่านั้น แต่เมื่อได้พบกับน่าหลานหลานแล้ว ตนก็ตกหลุมรักอย่างมิอาจถอนตัวได้
เดิมทีน่าหลานหลานก็มีรูปโฉมงดงามอย่างยิ่ง
