กรรมการมองคนบนสังเวียนทั้งสองปราดหนึ่งพลางเอ่ยว่า “เวทีหมายเลขหนึ่ง ตระกูลซือหม่าชนะ”
คนตระกูลซางเรียกตัวสัตว์อสูรผูกพันธสัญญาของตนกลับมาแล้วพยักหน้าให้กับซือหม่าโยวฉิง ก่อนจะลงไปจากสังเวียนเอง
“ชนะง่ายๆ เช่นนี้น่ะหรือ”
“สัตว์อสูรเทพขั้นหกเชียวนะ ชีวิตนี้ข้ายังไม่เคยเห็นสัตว์อสูรวิเศษที่มีระดับขั้นสูงถึงเพียงนี้มาก่อนเลย!”
“ก็จริง สัตว์อสูรวิเศษระดับขั้นสูงขนาดนี้มาเป็นสัตว์อสูรผูกพันธสัญญาของเด็กสาวคนหนึ่งได้ ช่างชวนให้คนพรั่นพรึงเสียจริง”
“ช่างเป็นความสามารถของตระกูลชั้นหนึ่งโดยแท้ มีสัตว์อสูรเทพระดับสูงถึงเพียงนี้อยู่ในครอบครองอย่างสบายๆ เลย”
“ทั้งยังมีสัตว์อสูรเทพถึงสองตนอีกด้วย!”
“แข่งเรือแข่งพายยังพอแข่งได้ แต่แข่งบุญแข่งวาสนากันไม่ได้จริงๆ! พวกเราไม่มีสัตว์อสูรเทพกันเลยสักตนเดียว แต่พวกเขากลับมีถึงสองตน”
“ข้าตั้งหน้าตั้งตารอดูการประลองที่เหลือของตระกูลซือหม่าแล้ว”
หลังจากคนตระกูลซางกลับไปแล้วก็มิได้ถูกผู้อาวุโสในตระกูลตำหนิเพราะยอมแพ้เองแต่อย่างใด เพราะหากเทียบกันแล้วอีกฝ่ายเหนือกว่าพวกเขามากเกินไป ย่อมไม่มีทางประลองด้วยได้อยู่แล้ว
คนตระกูลหลี่แ
