ฝึกกันเลยนะขอรับ” ผู้อาวุโสคนหนึ่งแก้ตัว
“สามหาว!” ประมุขตระกูลแห่งตระกูลน่าหลานสบถออกมา “ถ้าหากไม่มี แล้วสัตว์อสูรเทพของคนพวกนี้โผล่มาจากที่ไหนกันเล่า ก่อนหน้านี้ซือหม่าเค่อได้บอกเรื่องพลังยุทธ์และสัตว์อสูรผูกพันธสัญญาของคนตระกูลซือหม่าให้พวกเรารู้หมดแล้ว ในบรรดาที่เขาเคยบอกมาก็ไม่เห็นจะมีสัตว์อสูรเทพพวกนี้อยู่เลยนี่!”
“ข้าจำสิ่งที่ซือหม่าเค่อเคยพูดตอนมาถึงตระกูลเราเมื่อสองปีก่อนได้ หรือจะบอกว่าตระกูลซือหม่าหาสัตว์อสูรเทพเหล่านี้มาให้กับคนรุ่นเยาว์ในช่วงสองปีนี้เล่า” ผู้อาวุโสคนหนึ่งคาดการณ์
“เป็นไปไม่ได้ ข้าใช้ชีวิตข้าเป็นประกันได้เลย ตระกูลซือหม่าไม่เคยติดต่อกับคนของสมาคมนักฝึกสัตว์อสูรเลย” ผู้อาวุโสที่โดนตำหนิเมื่อครู่พูด
“นั่นจะเป็นไปได้อย่างไรกัน หรือจะบอกว่าสัตว์อสูรเทพเหล่านี้ยอมรับพวกเขาเป็นเจ้านายเองเล่า!” ผู้อาวุโสคนหนึ่งไม่เชื่อ ในขณะที่กำลังพูดนั้นเอง เขาก็ต้องพรั่นพรึงไปกับการประลองต่อมา “ซือหม่าโยวหยางก็มีสัตว์อสูรเทพสองตนเช่นกัน! สวรรค์ เขาก็มีสัตว์อสูรเทพขั้นหกตนหนึ่งด้วย!”
“นี่… นี่มันเป็นไปได้อย่างไรกัน!” คนตระกู
