คนที่ติดตามอยู่ด้านหลังหลี่มู่ได้ยินคำพูดของเด็กรับใช้ผู้นั้นแล้วอดที่จะสูดหายใจเข้าปากมิได้
ซือหม่าโยวเย่ว์ผู้นี้เป็นใครกัน ถึงได้กล้าพูดจาเช่นนี้กับหลี่มู่!
หลังจากที่หลี่มู่ได้ยินชื่อซือหม่าโยวเย่ว์แล้วก็นิ่งงันไป หลังจากนั้นจึงพูดกับเด็กรับใช้ว่า “หาคนไปส่งคนเหล่านั้นออกไปยังเทือกเขาหมื่นอสูรเสีย”
พอพูดจบเขาก็เดินออกจากจวนตระกูลหลี่ไปพร้อมกับแรงกดดันมหาศาล… ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้เขาในระยะสามเมตรเลย
“เขาตรงไปทางสมาคมนักหลอมยานี่” คนตระกูลหลี่คนหนึ่งเอ่ยขึ้น
“เขาไม่ไปหาซือหม่าโยวเย่ว์ผู้นั้นแล้วหรือ”
“เรื่องนี้ก็จบลงเช่นนี้น่ะหรือ”
คนตระกูลหลี่ต่างก็ไม่มีใครเข้าใจเหตุผล การไม่โต้ตอบเช่นนี้ ช่างไม่เหมือนนิสัยเขาเอาเสียเลย!
มีเพียงแค่คนสมาคมนักหลอมยาไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้เหตุผล
ถ้าหากเขาไปพบซือหม่าโยวเย่ว์ในตอนนี้ อย่าว่าแต่จะไปหาเรื่องเลย ยังต้องเรียกเธอว่าลูกพี่อีกต่างหาก เพราะนี่คือเดิมพันจากการที่เขาพ่ายแพ้การประลอง
พวกซือหม่าโยวเย่ว์อยู่ที่ตระกูลลู่กันต่ออีกพักหนึ่งแล้วค่อยออกมา สิ่งที่ทำให้เธอคิดไม่ถึงก็คืออูหลิงอวี่อยากจะกลับไปพร้อมกันกับเธอด้วย
“ท่านจะกลับ
