ได้”
“เจ้าเอาชนะหลี่มู่ได้อย่างนั้นหรือ” ลู่หมิงอุทานอย่างตกใจ
“ใช่แล้ว อย่างสบายๆ เลยละ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
พี่น้องลู่หมิงมองเธอราวกับมองตัวประหลาด
พวกเขาเติบใหญ่ขึ้นมาในเมืองวิเศษแห่งนี้ ย่อมต้องรู้ถึงความสามารถของหลี่มู่เป็นอย่างดี แต่เธอกลับเอาชนะเขาได้อย่างสบายๆ เช่นนั้นเธอจะร้ายกาจสักเพียงใดกัน!
“ข้าเห็นว่าด้านนอกเรือนพวกเจ้ามีร่องรอยการขนย้ายใหม่ๆ อยู่มากมาย นั่นมันเรื่องอันใดกันหรือ” เป่ยกงถังถาม
“ล้วนเป็นฝีมือคนชั่วพวกนั้นทั้งสิ้น จะให้พวกเรามอบเคล็ดวิชาลับการหลอมยาวิเศษของตระกูลให้ พอพวกเราไม่ยอมมอบให้ พวกเขาก็บอกว่าพวกเราซ่อนเอาไว้ในข้าวของเหล่านี้ แล้วยกเอาภูเขาจำลองและอะไรต่อมิอะไรของพวกเราไปจนหมด รวมทั้งเครื่องเรือนของพวกเราด้วย นอกจากม้านั่งไม่กี่ตัวนี้ สิ่งอื่นล้วนถูกยกไปจนจะหมดอยู่แล้ว” ลู่ยวนพูดอย่างชิงชัง
“พวกนั้นเป็นใครกันหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์และเป่ยกงถังจนคำพูด มิน่าเล่าในเรือนของพวกเขาจึงแทบจะไม่หลงเหลือสิ่งใดอยู่เลย
“จะยังเป็นใครได้อีกเล่า ก็เจ้าพวกที่ติดตามเกาะแกะหลี่มู่นั่นปะไร!” ลู่หมิงกำหมัดแน่น “สักวันหนึ่งข้าจะต้องเหยียบย่ำพวกมันเอาไว้ใต้ฝ่าเท้าให้จงได้!
