เต้นไม่น้อย แต่เมื่อรู้ว่าเขาจะหลอมเตาอบให้ซือหม่าโยวเย่ว์จึงพากันงุนงงอยู่บ้าง เจ้าคนผู้นี้ช่างห่วยแตกเหลือเกิน พรสวรรค์มีเอาไว้ใช้เช่นนี้หรือไร!
คิดไปคิดมาแล้วทุกคนก็ยังคงวิ่งเข้ามาล้อมวงดูเขาอยู่ดี
ก่อนหน้านี้ซือหม่าโยวเย่ว์ก็ไม่เคยเห็นการหลอมวัตถุมาก่อนเลย ทุกครั้งเธอเพียงแค่บอกกับเจ้าอ้วนชวีว่าอยากให้หลอมอะไร หลังจากนั้นเขาก็หลอมชิ้นงานที่เสร็จสมบูรณ์แล้วมาให้เธอ นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ดูอย่างถนัดตา
ทันใดนั้นเธอก็เบนสายตามองขึ้นไปบนภูเขาพลางเอ่ยว่า “มาแล้วละ”
ทุกคนต่างรู้ดีว่าเธอหมายความว่าอย่างไร จึงพากันเตรียมตัวให้พร้อม
“โฮกกก…”
“บรู๊ววว…”
สัตว์อสูรเทพฝูงหนึ่งวิ่งลงมาจากภูเขาเคียงคู่แสงจันทร์ แต่ละตัวล้วนมีแววตาป่าเถื่อนดุร้ายอย่างยิ่ง เห็นได้ชัดว่าได้รับการกระตุ้นจากอะไรบางอย่าง
“มากมายถึงเพียงนี้เชียว!” สิ่งที่ทุกคนได้เห็นก็คือสัตว์อสูรเทพวิ่งกรูกันลงมา ทำเอาตกตะลึงกันไปหมด
“ก่อนหน้านี้ไม่เห็นมี พอมากันทีก็มากมายถึงเพียงนี้เชียว!” ทุกคนตะลึงลานอยู่บ้าง
“ทำไมหรือ มาพร้อมกันหมดเลยหรือ”
“เพราะกลิ่นกล้วยไม้มีฤทธิ์แรงที่สุดในยามราตรี ในยามกลางวันหากสัตว์อสูรวิเศษได้กลิ่นก็ยังควบคุมได้
