หั่วจือเหยียนเห็นท่าทีของน้องสาวตนแล้วลอบถอนหายใจ เขาเดินเข้าไปประสานหมัดคารวะซือหม่าโยวหลินพลางเอ่ยว่า “พี่โยวหลิน”
“น้องจือเหยียน พวกเจ้าก็มาถึงหมู่บ้านภาพมังกรแล้วหรือ” ซือหม่าโยวหลินลุกขึ้นยืนรับการคารวะ
ซือหม่าโยวเย่ว์เห็นพวกหั่วจือเหยียนมาถึงตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว แต่เพราะไม่ชอบหน้าหั่วจือเจียว จึงมิได้แสดงท่าทีอะไร
หั่วจือเหยียนย่อมรู้ดีอยู่แล้วว่าตอนนั้นน้องสาวของตนเคยล่วงเกินเธอเอาไว้ และรู้สถานะของเธอในตระกูลซือหม่าตอนนี้ด้วย จึงมิได้พูดอะไรเช่นกัน
“ข้าไปตกปลากับพวกจือฉีดีกว่า” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดพลางเดินไปหาพวกเว่ยจือฉีแล้วหยิบเบ็ดตกปลาออกมาเริ่มต้นตกปลา
หั่วจือเจียวไม่พอใจกับท่าทีของซือหม่าโยวเย่ว์เป็นอย่างยิ่ง แต่เนื่องจากซือหม่าโยวหลินอยู่ที่นี่ด้วย นางจึงมิได้พูดอะไร แต่ในใจกลับกำลังคิดว่าจะหาโอกาสส่งคนไปสั่งสอนเธอสักที
“พี่โยวหลิน พวกท่านอยู่ที่นี่กันมานานแค่ไหนแล้วหรือ แล้วระหว่างนี้ทำอะไรกันบ้างเล่า อยากจะกลับไปที่หมู่บ้านภาพมังกรกับพวกเราหรือไม่”
“ไม่ล่ะ พรุ่งนี้พวกเราก็จะไปที่เมืองวิเศษกันแล้ว ไม่รบกวนดีกว่า” ซือหม่าโยวหลินตอบปฏิเสธ
“พวกท่านจะไปกันวันพรุ่ง
