นี่คือความสงสัยภายในใจของทุกคน
เพราะความไม่ลงรอยกับสมาคมนักหลอมยา หลังจากที่พวกหลี่มู่มาถึงแล้ว พวกเขาจึงระแวดระวังอยู่ตลอด มิได้ละสายตาจากพวกนั้นเลย แต่ก็ไม่เห็นว่าพวกเขาจะมีความเคลื่อนไหวใดๆ
“ข้าคิดว่าพวกเขาน่าจะทาไว้บนตัวน่ะ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“แต่ถ้าทำเช่นนั้นแล้วพวกเขาจะไม่ถูกโจมตีเช่นกันหรือ” ซือหม่าโยวหลานไม่เข้าใจ
“แต่ตอนนี้พวกเขาอยู่ที่ไหนกันเล่า” ซือหม่าโยวเย่ว์ไม่ตอบแต่ถามกลับแทน
“กลับหมู่บ้านภาพมังกรไปแล้วน่ะสิ” ซือหม่าโยวหลานพูดแล้วนึกขึ้นได้ในทันที “หมู่บ้านภาพมังกรมีค่ายกลอยู่ ถ้าเห็นสัตว์อสูรวิเศษฝูงใหญ่บุกโจมตี คนของหมู่บ้านภาพมังกรจะต้องเปิดค่ายกลอย่างแน่นอน พวกเขาอยู่ข้างใน ย่อมไม่เกิดเรื่องร้ายแน่”
“ถูกต้อง” ซือหม่าโยวเย่ว์พยักหน้า “รอให้ถึงพรุ่งนี้เช้า กลิ่นกล้วยไม้บนร่างกายของพวกเขาก็คงหายไปหมด พวกเขาออกมาก็ไม่มีปัญหาแล้ว”
“เจ้านักหลอมยาพวกนี้ แต่ละคนจิตใจโหดเหี้ยมอำมหิตเกินไปแล้ว!” ซือหม่าโยวฉิงพูดอย่างชิงชัง
“ไม่เป็นไรหรอกน่า วันนี้พวกเราต้องโจมตีกระบวนท่านี้กลับให้จงได้!” ซือหม่าโยวเย่ว์ยิ้มเย็นชา
คนที่วางแผนร้ายต่อเธอ ก็ต้องเตรียมตัวถูกคิดบัญชีเอาไว้ให้ดี!
