มาเมื่อครู่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
คนจำนวนไม่น้อยทยอยบินมาบนภูเขาเพื่อดูสถานการณ์ข้างนอก ตอนที่พวกเขาเห็นสัตว์อสูรเทพฝูงแล้วฝูงเล่าพุ่งตัวมาทางนี้กันหมด ต่างก็พากันตะลึงลาน
“สวรรค์เอ๋ย การจลาจลสัตว์อสูรวิเศษมิได้สิ้นสุดลงแล้วหรอกหรือ ถึงแม้ว่าเทือกเขาหมื่นอสูรจะไม่ปลอดภัยในยามราตรี ก็ไม่น่าจะมีสัตว์อสูรเทพมากมายถึงเพียงนี้นี่นา!”
“แย่แล้ว คนตระกูลซือหม่ายังอยู่ข้างนอกนี่!”
“หมดหนทางแล้วล่ะ เมื่อใดที่เปิดค่ายกลป้องกันก็มิอาจเข้าออกได้แล้ว ตอนนี้พวกเขาไม่มีทางเข้ามาได้อีกแล้ว!”
“เช่นนั้นพวกเขาก็ตกอยู่ในอันตรายแล้วน่ะสิ”
“พวกพี่โยวหลินยังอยู่ข้างนอก! ท่านพ่อ ท่านช่วยพวกเขาหน่อยสิ!” หั่วจือเจียวพูดอย่างกระวนกระวาย
“ดึกแล้ว ตอนนี้ค่ายกลป้องกันเปิดทำงานเรียบร้อยแล้ว นอกจากจะปิดค่ายกล ก็ออกไปไม่ได้อีกแล้วล่ะ”
“เช่นนั้นพวกเขาจะทำอย่างไรเล่า!” หั่วจือเจียวเริ่มสะอื้น
“ก็ได้แต่รอพึ่งลิขิตสวรรค์แล้วล่ะ!”
“ด้านนอกมีสัตว์อสูรเทพมากมายถึงเพียงนั้น นอกจากนี้ยังมีระดับจ้าววิญญาณอยู่ไม่น้อยอีกด้วย พวกเขาคงยากจะรอดไปได้แล้วล่ะ!” คนของสมาคมนักหลอมยาพูดอย่างมีนัยแอบแฝง
นี่ก็เหมือนกับความคิดของทุกคนในที่นี้
“ไม่จร
