“เจ้าต้องหามันให้พบภายในสามปีนี้ หลังจากข้าขึ้นไปแล้วจะไปหานักพยากรณ์ลองคำนวณดูว่าพอจะมีหนทางช่วยเหลืออะไรได้บ้างหรือไม่” มารเฒ่าพูด
“ไม่ต้องหรอก นักพยากรณ์นั่นเป็นศัตรูของท่าน ถ้าหากท่านไปหาเขา ต่อให้คำนวณได้ก็ไม่แน่ว่าเขาจะบอกท่านหรอกนะ” อูหลิงอวี่หยิบเก้าอี้โยกออกมาวางริมทะเลสาบแล้วเอ่ยว่า “ถ้าหากความจริงแล้วอยู่ที่ดินแดนอี้หลิน เขาก็จะบอกว่าอยู่ที่ดินแดนว่างเปล่า แล้วข้าจะไปหาเจอได้อย่างไรกัน”
“ในเมื่อตอนนั้นสัมผัสมันได้ที่ดินแดนอี้หลิน ตอนนี้มันก็น่าจะยังอยู๋ที่ดินแดนแห่งนี้สิ” มารเฒ่าพูด
“ข้าก็รู้อยู่ แต่น่าเสียดายที่ตอนนี้วิญญาณของข้าอ่อนแอลงกว่าก่อนหน้านี้ไม่น้อย มิอาจสัมผัสถึงการมีอยู่ของเขาได้อีกต่อไปแล้ว” อูหลิงอวี่พูดอย่างเศร้าสร้อย
สวรรค์ลิขิตให้เขามีชีวิตอยู่ได้อีกเพียงแค่ไม่กี่ปีนี้เท่านั้นจริงๆ หรือ
“บางทีหลังจากที่เจ้ากินยาวิเศษตรีปราณลงไปแล้วอาจจะสัมผัสได้อีกทีก็เป็นได้นะ” มารเฒ่าขมวดคิ้ว ในใจร้อนรนอยู่บ้าง
ซือหม่าโยวเย่ว์ก้มหน้ามองดูข้างๆ หลังจากที่อูหลิงอวี่มาถึงแล้ว มารเฒ่าก็ติดตั้งข่ายมนตร์ ถึงแม้ว่าคนตระกูลซือหม่าจะมองเห็นพวกเขา แต่กลับไม่ได้ยินเลยว่าพว
