ซือหม่าโยวเย่ว์ตื่นตระหนกเพราะคำพูดของมารเฒ่า
สิ่งมีชีวิตนั่นถึงขนาดผลักดันให้สัตว์อสูรวิเศษทั่วทั้งเทือกเขาหมื่นอสูรไปโจมตีเมืองวิเศษได้ เรื่องนี้ช่างร้ายกาจยิ่งนัก!
“ตอนข้าอยู่ที่เมืองวิเศษ ได้ยินเจ้าตำหนักพูดกับเจ้าเด็กบ้าว่าหลายครั้งหลังๆ มานี้การจลาจลบนเทือกเขาหมื่นอสูรมีระยะถี่กระชั้นเข้ามามากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ ข้าคิดว่าเจ้าสิ่งนั้นอาจจะมีพลังยุทธ์แข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น บางทีอีกไม่นานอาจจะทะลุสิ่งกีดขวางออกมาก็เป็นได้ อยากรู้เหลือเกินว่าเจ้าสิ่งนั้นคือสิ่งใดกันแน่” มารเฒ่าคาดเดา
“ถ้าหากเมืองวิเศษดำรงอยู่เพื่อกดดันเจ้าสิ่งนั้นจริงๆ ก็แสดงว่ามันอยู่มาเนิ่นนานมากแล้ว ดำรงชีวิตอยู่มาได้เนิ่นนานถึงเพียงนี้ พลังยุทธ์จะไปถึงระดับขั้นใดกันนะ…” ซือหม่าโยวเย่ว์ตระหนกตกใจกับความคิดของตนเอง
มารเฒ่าวางท่าทีน่าเกรงขาม “ไม่แน่ว่าอาจจะร้ายกาจยิ่งกว่าสรรพสิ่งที่เบื้องบนเหล่านั้นเสียอีก บางทีอาจเทียบได้กับตระกูลโบราณเหล่านั้นเลยทีเดียว”
“ที่เทือกเขาหมื่นอสูรหนึ่งตน ที่พื้นสมุทรอีกหนึ่งตน ดินแดนอี้หลินแห่งนี้กำลังจะวุ่นวายแล้วจริงๆ สินะ” ซือหม่าโยวเย่ว์พึมพำด้วยความกังวลใจ ถ้าหากพวกท่านปู่ใช้ชีวิตอยู่ที่ดินแดนแห่งนี้ ช
