ยิ้ม
เธอยังคงมองในแง่ดี ไม่ว่าถึงเวลานั้นจะเกิดอะไรขึ้นที่ดินแดนแห่งนี้ อย่างน้อยก็ต้องเป็นเวลาอีกหลายปีหลังจากนี้ แต่ในช่วงนี้จะเกิดอะไรขึ้นก็ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ได้ แทนที่จะมัวกังวล มิสู้เอาเวลามายกระดับพลังยุทธ์ของตัวเองเสียดีกว่า
หากไม่ได้การ ก่อนจะจากไปเธอก็แค่พาคนตระกูลซือหม่าขึ้นไปยังโลกเบื้องบนด้วยเท่านั้นเอง
รสมือของพวกเธอย่อมไร้ที่ติอยู่แล้ว มารเฒ่ากินไปพลาง ชมไปพลาง “รสมือของพวกเจ้าสองคนอร่อยกว่าหอสุราข้างบนนั้นเสียอีก! ไม่รู้ว่าอาหารที่เผ่าพันธุ์ทิพย์เหล่านั้นทำออกมาจะมีรสชาติเช่นไร!”
“เผ่าพันธุ์ทิพย์หรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์เพิ่งเคยได้ยินคำนี้เป็นครั้งแรกจึงไม่เข้าใจอยู่บ้าง
“บนนั้นมิได้มีเพียงเผ่าพันธุ์มนุษย์เท่านั้นหรอกนะ สัตว์อสูรวิเศษมากมายก็เป็นเผ่าพันธุ์เดียวกันด้วย เพราะมีพลังยุทธ์แกร่งกล้าพอๆ กันกับเผ่าพันธุ์มนุษย์ หรืออาจกล่าวได้ว่าเผ่าพันธุ์มนุษย์เป็นเพียงแค่หนึ่งในเผ่าพันธุ์มากมายในโลกเบื้องบนเท่านั้นเอง” มารเฒ่าพูด
“หา!” ซือหม่าโยวเย่ว์สะดุ้งแล้วเอ่ยว่า “เผ่าพันธุ์มนุษย์มิได้เป็นผู้ปกครองโลกหรอกหรือ”
“จะพูดเช่นนี้ก็ได้ เพราะเผ่าพันธุ์ทิพย์แต่ละเผ่าพันธุ์นั้นมีจำนวนไม่มากนัก
