ี่ก็คืออีกครึ่งหนึ่งของท่านสินะ”
“เจ้าช่างละเอียดรอบคอบยิ่งนัก” หมัวซาพูด
ซือหม่าโยวเย่ว์นึกถึงเรื่องที่ตนได้ตัวหมัวซามาแล้วยังได้พบกับอูหลิงอวี่เมื่อหลายปีก่อนขึ้นมา จึงคาดเดาว่าตอนนั้นอูหลิงอวี่ตามกลิ่นอายของหมัวซาไปจนถึงเทือกเขาผู่สั่ว แต่น่าเสียดายที่เธอเก็บหมัวซาเอาไว้ภายในมณีวิญญาณ ทำให้ทั้งคู่พลาดจากกันไปหลายปีเช่นนี้
“เช่นนั้น… ต่อจากนี้ท่านคิดจะทำเช่นไรเล่า” ซือหม่าโยวเย่ว์ถามอย่างสงสัย
หมัวซาเงียบงันไป บางทีแม้กระทั่งเขาเองก็ยังคิดไม่ถึงว่าจะได้พบกับวิญญาณที่กลับชาติมาเกิดของตนได้อย่างง่ายดายถึงเพียงนี้
ผ่านไปครู่ใหญ่ ซือหม่าโยวเย่ว์ถึงจะได้ยินคำตอบของเขา
“การผสานรวม นี่เป็นสิ่งที่ต้องทำแน่นอนอยู่แล้ว มิฉะนั้นเขาก็จะมีชีวิตอยู่รอดต่อไปมิได้”
“เพราะเหตุใดกัน”
“เพราะเมื่อพลังยุทธ์ของเขาเพิ่มสูงขึ้น วิญญาณก็จะไม่เพียงพอสำหรับรองรับร่างกายของเขาจนทำให้อ่อนแอลงเรื่อยๆ จนกระทั่งแหลกสลายไปในที่สุด” หมัวซาพูด
“แหลกสลายหรือ!” ซือหม่าโยวเย่ว์ตกตะลึงแล้วเอ่ยว่า “ตั้งแต่ท่านตายจนถึงตอนนี้ก็เป็นหมื่นปีได้แล้วกระมัง จะต้องมิใช่การกลับชาติมาเกิดเท่านั้น แล้วตอนนี้จะแหลกสลายไปได้อย่างไรเล
