ญาณไม่เพียงพอ ทุกครั้งเมื่อถึงตอนผนึกยา ล้วนขาดอีกเพียงแค่นิดเดียวเท่านั้น ยังดีที่ข้าและเป่ยกงเข้าขากันดี สองคนร่วมแรงกันจนหลอมยาวิเศษชนิดนี้ออกมาได้ แต่หลอมสำเร็จเพียงแค่เม็ดนี้เม็ดเดียวเท่านั้น”
ระดับขั้นการหลอมยาของเธอไปถึงระดับนักหลอมยาขั้นหกแล้ว แต่เพราะข้อจำกัดของพลังยุทธ์ เธอจึงอยู่ที่ขั้นห้าระดับสูงสุดมาโดยตลอด การหลอมยาวิเศษฟื้นสติในวันนี้จึงต้องใช้ความเพียรพยายามเป็นอย่างมาก
“เจ้าใช้ใจหลอมเลยสินะ” มารเฒ่าพูด จากนั้นจึงมองเป่ยกงถังแวบหนึ่ง “เจ้าคงลงมาจากเบื้องบนกระมัง”
“ใช่แล้ว ท่านปู่มาร” เป่ยกงถังพยักหน้า
“เป็นคนตระกูลเป่ยกงหรือ” อูหลิงอวี่ถาม
“ใช่แล้ว” เป่ยกงถังเอ่ยตอบ น้ำเสียงแข็งกระด้างอยู่บ้าง สายตาเจือแววเคียดแค้น
มารเฒ่าเงียบงันไปครู่หนึ่งแล้วก็เข้าใจเรื่องราวขึ้นมาไม่น้อย จึงเอ่ยว่า “รุ่นเยาว์ของตระกูลเป่ยกงไม่มีใครพรสวรรค์สู้เจ้าได้เลย พวกเขาเป็นเพียงแค่ทารกน้อยที่ถูกตามใจจนเสียคนเท่านั้น”
“ท่านอาจารย์ ตอนที่ข้าหลอมยา ข้าได้ใส่น้ำผึ้งแดงเข้าไปในนั้นด้วย ว่ากันว่าสิ่งนี้ไม่เพียงแต่จะยกระดับพลังยุทธ์ได้เท่านั้น หากใช้ติดต่อกันเป็นระยะเวลานานยังช่วยให้คงความอ่อนวัยเอาไว้ได้ตลอดไป
