เจ้าเข้าไปในหุบเขามารเทพได้ ในภายหน้าเมื่อไปถึงโลกเบื้องบนแล้วก็นับได้ว่ามีภูเขาอันยิ่งใหญ่คอยหนุนหลังอยู่แล้วละ” เป่ยกงถังพูด
“เจ้ามิได้บอกว่าคนของหุบเขามารเทพมีอยู่ไม่มากนักหรอกหรือ แล้วจะร้ายกาจถึงเพียงนั้นได้อย่างไรกันเล่า” ซือหม่าโยวเย่ว์ไม่เข้าใจ
“เพราะในหุบเขามารเทพมีแต่คนมากความสามารถทั้งนั้นเลยน่ะสิ!” เป่ยกงถังพูด “เจ้าดูสมาคมนักหลอมยาตอนนี้สิ มีผู้เชี่ยวชาญเพียงแค่แขนงเดียวก็ร้ายกาจเหลือเกินแล้ว แต่หุบเขามารเทพนั้นรวมเอาไว้ทั้งนักหลอมยา นักหลอมวัตถุ นักฝึกสัตว์อสูร และปรมาจารย์ค่ายกล นอกจากนี้ผู้เชี่ยวชาญที่สุดของทุกแขนงยังอยู่กันที่หุบเขามารเทพทั้งหมดเลยด้วย รู้จักตำหนักผู้วิเศษหรือไม่”
ซือหม่าโยวเย่ว์พยักหน้า เพราะอูหลิงอวี่และเจ้าคำรามน้อยเคยสาธยายข้อมูลเกี่ยวกับตำหนักผู้วิเศษให้เธอฟังมาบ้าง จึงรู้ว่าที่นั่นเป็นขุมอำนาจอันยิ่งใหญ่เพียงใดที่โลกเบื้องบน
“แม้กระทั่งคนของตำหนักผู้วิเศษก็ยังไม่กล้าล่วงเกินหุบเขามารเทพส่งเดชเลย หากพบหน้าก็ยังต้องรักษามารยาท ตอนนี้เจ้ารู้หรือยังว่าขุมอำนาจที่เจ้าได้เข้าร่วมนั้นเป็นขุมอำนาจเช่นไร!” เป่ยกงถังพูด
ซือหม่าโยวเย่ว์ตกตะลึงจนอ้าปากค้าง ตน
