มารเฒ่าพูด “หรือเจ้าจะกราบข้าเป็นอาจารย์ไหมเล่า พรสวรรค์ของเจ้าก็พอถูไถมาเป็นศิษย์ของข้าได้อยู่นะ”
“หา?” ซือหม่าโยวเย่ว์สะดุ้ง “กราบท่านเป็นอาจารย์หรือ”
“ทำไม นักหลอมยาขั้นเก้าอย่างข้ายังไม่พอจะเป็นอาจารย์ของเจ้าอีกอย่างนั้นหรือ” มารเฒ่าพูด
“มิใช่ๆ” ซือหม่าโยวเย่ว์รีบปฏิเสธ “ข้าเพียงแค่รู้สึกว่าพวกเราเพิ่งจะรู้จักกันเพียงแค่วันเดียวเท่านั้นก็กราบเป็นอาจารย์เสียแล้ว จะรวดเร็วเกินไปหรือไม่!”
“เจ้าเด็กน้อย ข้าถูกใจเจ้าถึงได้อยากจะรับเจ้าเป็นศิษย์ เฮอะ ผู้คนมากมายอยากจะเข้ามาในหุบเขามารเทพของข้าก็ยังทำไม่ได้เลย!” มารเฒ่าพูด
เป่ยกงถังที่นั่งอยู่ข้างๆ เงยหน้าขึ้นมาในทันใดแล้วพูดด้วยความตกใจว่า “หุบเขามารเทพหรือ!”
