“ข้าลงข้างซือหม่าโยวเย่ว์ไปจริงๆ หรือนี่” หนิวหวามองซือหม่าโยวหยางอย่างขมขื่น “ข้าขอเปลี่ยนกลับได้หรือไม่”
ซือหม่าโยวหยางเก็บพัดแล้วเคาะลงบนศีรษะหนิวหวาคราหนึ่งพลางเอ่ยว่า “ลงแล้วลงเลย เจ้าเปลี่ยนไม่ได้แล้วล่ะ!”
“แต่ว่า… แต่ว่าข้าไม่อยากลงข้างเขานี่นา” หนิวหวาพูด
“ช่วยไม่ได้ นี่เป็นกฎ” ซือหม่าโยวหยางพูดอย่างจนใจ “เชื่อข้าเถิด เจ้าลงข้างเขา เจ้าต้องชนะพนันอย่างแน่นอน”
“ใช่แล้ว หนิวหวา ซื้อแล้วซื้อเลย เจ้าเปลี่ยนไม่ได้แล้วล่ะ” คนที่อยู่ข้างๆ พูดพลางหัวเราะ
“เช่นนั้นก็ได้” หนิวหวาออกจากโต๊ะไปอย่างผิดหวัง
“มีใครต้องการซื้อตั๋วพนันอีกหรือไม่” ซือหม่าโยวหยางตะโกนซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ต่อมามีคนมาซื้อของซือหม่าโยวเย่ว์อีกคน ทำให้ในท้ายที่สุดแล้วมีผู้ที่ลงข้างซือหม่าโยวเย่ว์ทั้งสิ้นสองคน
“จริงๆ เลยนะ พากันมาให้ข้ากำไร ช่างดีเหลือเกิน!” ซือหม่าโยวหยางพูดอย่างเขินอาย
เขาให้คนตระกูลซือหม่าคนอื่นมาคอยเฝ้าที่นี่ ส่วนตนเองก็โซซัดโซเซมาอยู่ข้างเวทีประลองพลางเอ่ยกับซือหม่าโยวเย่ว์ว่า “โยวเย่ว์ ทุกคนไม่มีใครเห็นเจ้าดีเลย สองร้อยกว่าคน มีคนลงข้างเจ้าเพียงแค่สองคนเท่านั้น นอกจากนี้หนึ่งในน
