ก็หยิบตำลึงทองมากะน้ำหนักดูพลางพูดอย่างมีความสุขว่า “ได้ค่าห้องสองวันนี้แล้วสินะ!”
“ข้าก็บอกไปแล้วมิใช่หรือว่าโยวเย่ว์ของเราจะต้องชนะอย่างแน่นอน เป็นอย่างไรเล่า ซื้อแล้วคุ้มกันหรือไม่” ซือหม่าโยวหยางพูดอย่างลำพองใจ
“อื้มๆ คิดไม่ถึงว่าเขาจะร้ายกาจถึงเพียงนี้!” หนิวหวานับตำลึงทองในอ้อมแขนอย่างมีความสุข
ทุกคนหมดอาลัยตายอยาก คิดไม่ถึงว่าจะมีผลลัพธ์เช่นนี้ เงินที่ตนลงพนันไปเมื่อครู่ก็สลายหายไปกับสายลมเสียแล้ว
ชายชราร่างเล็กยืนอยู่บนภูเขา ยังคงนึกถึงสีหน้าของซือหม่าโยวเย่ว์เมื่อครู่อยู่ นัยน์ตาก็ทอประกายวาบ เกิดความคิดบางอย่างขึ้นมาภายในใจ
