ุกคนจึงค่อยได้สติกลับคืนมา เธอเอาชนะหลี่มู่ได้จริงๆ นอกจากนี้ยังมองออกจากคำพูดสุดท้ายของเธอด้วยว่าเธอมิใช่นักหลอมยาขั้นสี่ แต่ระดับขั้นสูงกว่านั้นเสียอีก!
“นักหลอมยาอายุยี่สิบสองปี แต่ระดับขั้นสูงกว่าหลี่มู่เสียอีก! ช่างเป็นเทพเซียนโดยแท้!” มีคนอุทานขึ้นมา
“ก็ใช่ พรสวรรค์นี้ต่อให้เป็นคนรุ่นเยาว์ของสมาพันธ์นักหลอมยาแห่งดินแดน ก็ยังไม่แน่ว่าจะเอาชนะเขาได้เลย!”
“ไอ้หยา สวรรค์เอ๋ย!”
“เจ้าเด็กนี่ ร้องบ้าอะไรของเจ้าน่ะ!”
“พวกเราเสียพนันกันหมดแล้ว!”
“ให้ตายเถอะ จริงด้วยสิ! ข้าลงพนันข้างหลี่มู่ไปนี่นา!”
“ข้าก็ด้วย คราวนี้ซวยแล้วสิ!”
“พวกเราล้วนลงพนันข้างหลี่มู่กันหมด มีเพียงแค่สองคนนั้นที่ลงพนันข้างซือหม่าโยวเย่ว์ พวกเจ้าดูสิ ตอนนี้พวกเขายังเก็บเงินกันอยู่ตรงนั้นเลย!”
ทุกคนมองไปทางโต๊ะพนันเมื่อครู่ หนิวหวากับบุรุษวัยกลางคนอีกคนยืนอยู่ด้านหน้าโต๊ะ เพื่อรับเงินพนันที่ตนควรต้องได้
“แหะๆ คิดไม่ถึงว่าข้าจะจับพลัดจับผลูได้เงินเก้าสิบตำลึงทองกลับมา!” หนิวหวาหยิบตำลึงทองส่องกับแสงอาทิตย์ไปมาพลางมองแล้วมองเล่า “โชคดีที่เมื่อครู่ทำพลาด มิฉะนั้นตอนนี้ก็คงไม่ได้กำไรขนาดนี้หรอก!”
บุรุษอีกคน
