เมื่อได้ยินอายุของซือหม่าโยวเย่ว์ ริมทะเลสาบก็เงียบงันไปหลายวินาที จากนั้นจึงมีเสียงระเบิดหัวเราะดังลั่น
“อายุยี่สิบสองปี เจ้ากลับกล้าแข่งหลอมยากับศิษย์พี่หลี่อย่างนั้นหรือ นี่เป็นเรื่องตลกที่สุดที่ข้าได้ยินมาในปีนี้เลยล่ะ!”
“เจ้าเป็นนักหลอมยาหรือ” เหยียนลู่ถาม
“ใช่” ซือหม่าโยวเย่ว์ตอบรับ “ถึงแม้ว่าระดับขั้นจะไม่สูงมากนัก แต่ก็ยังพอแข่งกับเขาได้อยู่”
เหยียนลู่มองเธออย่างประหลาดใจ เธอมั่นใจในตัวเองถึงเพียงนี้ เป็นเพราะระดับขั้นสูงกว่าเขาอีกอย่างนั้นหรือ อย่างน้อยก็ต้องเท่ากันกับเขา!
นักหลอมยาขั้นสี่อายุยี่สิบสองปี พรสวรรค์เช่นนี้ช่างชวนให้คนตกใจยิ่งนัก! แม้กระทั่งศิษย์พี่หานก็ยังอายุถึงยี่สิบสี่ปีจึงจะสำเร็จเป็นนักหลอมยาขั้นสี่
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเธอยังเป็นปรมาจารย์ค่ายกลอีกด้วย!
“มิน่าเล่าพวกโยวฉิงถึงได้บอกว่าเขาเป็นตัวประหลาด พรสวรรค์เช่นนี้ก็เป็นตัวประหลาดจริงๆ นั่นแหละ!”
“ได้ ในเมื่อเจ้าอยากแข่งกับข้า เช่นนั้นข้าก็จะสนองให้เจ้าเอง เจ้าเป็นนักหลอมยาขั้นใดเล่า” หลี่มู่เองก็อยากจะจัดการเธอด้วยมือตัวเองยิ่งนักจึงเอ่ยถามขึ้น
“ขั้นไหนไม่สำคัญหรอก ในเมื่อเจ้าหลอมยาวิเศษขั้นสี่ได้ เช่นนั