ของเจ้าเด็กนี่ผิดไปอย่างนั้นหรือ
“เอาละท่านผู้เฒ่า ข้าให้คำตอบท่านแล้วนะ ตอนนี้ข้าขอตัวกลับก่อน!” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ลาก่อน ท่านผู้เฒ่า”
เธอโบกไม้โบกมือให้ชายชราร่างเล็ก หลังจากนั้นจึงเรียกตัวเจ้าวิหคน้อยบินจากไป
ชายชราร่างเล็กเห็นเธอจากไป แววตายังคงมีความสงสัยอยู่ไม่น้อย แต่ก็ปล่อยให้เธอจากไป มิได้รั้งตัวเธอเอาไว้อีก
ซือหม่าโยวเย่ว์ออกมาห่างจากหน้าผาแห่งนั้นไกลพอสมควรแล้วจึงเอ่ยปากถามว่า “หมัวซา เมื่อครู่ท่านเป็นอะไรไปหรือ”
“ข้าสัมผัสกลิ่นอายของวิญญาณข้าได้น่ะสิ” หมัวซาถ่ายเสียงตอบ
“วิญญาณของท่านอย่างนั้นหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์ตกใจ “ท่านผู้เฒ่าเมื่อครู่นี้น่ะหรือ เขาคือวิญญาณอีกครึ่งหนึ่งของท่านหรือ”
“ไม่ใช่” หมัวซาพูด “วิญญาณของคนผู้นั้นครบสมบูรณ์ แต่คนที่วิญญาณของข้ากลับมาเกิดใหม่ต้องมีวิญญาณที่ไม่สมบูรณ์ น่าจะเป็นเพราะเขาเคยสัมผัสคนที่วิญญาณของข้ากลับชาติมาเกิด”
“แล้วเหตุใดเมื่อครู่ท่านจึงไม่จับตัวเขาเอาไว้แล้วเค้นถามถึงที่อยู่ของกายเนื้อของท่านเล่า” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
“เขาร้ายกาจยิ่งนัก พลังยุทธ์ของข้าในตอนนี้กดดันเขาไม่ได้หรอก” หมัวซาพูด “ต่อให้รวมเจ้าด้วยก็เหมือนกัน”
ซือหม่าโ
