ซือหม่าโยวเย่ว์เห็นหลี่มู่จากไปแล้วดวงตาก็เปล่งประกาย แต่กลับมิได้พูดอะไร
ตอนที่พวกเขากางกระโจมเสร็จฟ้าก็มืดแล้ว ซือหม่าโยวเย่ว์เดินวนรอบบริเวณกระโจมอยู่หลายรอบ พร้อมกับโยนก้อนกรวดหลายก้อนลงไปเป็นครั้งคราว หลังจากนั้นจึงกลับมาที่หน้ากองไฟแล้วโยนก้อนกรวดสีแดงก้อนหนึ่งลงไป ก่อนจะใส่ปราณวิญญาณจำนวนหนึ่งเข้าไปภายในนั้น ทันใดนั้นลำแสงสีขาวก็เคลื่อนตัวแล้ววาดเป็นโครงร่างวงกลมสีขาวและดาวห้าแฉก
“ค่ายกลป้องกัน!” เหยียนลู่มองดูประกายสว่างวาบแล้วซึมลงสู่พื้นดิน ก่อนจะอุทานออกมาแล้วมองซือหม่าโยวเย่ว์พลางถามว่า “เจ้าเป็นปรมาจารย์ค่ายกลหรือ”
ซือหม่าโยวเย่ว์มิได้ปฏิเสธ หลังจากแน่ใจว่าค่ายกลไม่มีปัญหาแล้วจึงเอ่ยว่า “เช่นนี้ก็ไม่มีปัญหาแล้ว”
ซือหม่าโยวหลินมองดูค่ายกลที่เธอติดตั้งแล้วแอบชมในใจว่าสองปีมานี้ทักษะทางด้านค่ายกลของเจ้าคนผู้นี้พัฒนาขึ้นไม่น้อยเลย
เขาก็เป็นปรมาจารย์ค่ายกลเช่นกันจึงมีความเข้าใจเกี่ยวกับค่ายกลดี เมื่อเห็นลำแสงตอนที่ติดตั้งค่ายกลก็รู้ถึงระดับความแข็งแกร่งของค่ายกลแล้ว
ถึงแม้ว่าเหยียนลู่จะมิใช่ปรมาจารย์ค่ายกล แต่ก็มีความเข้าใจในข้อเท็จจริงนี้เช่นกัน เมื่อเห็นลำแสงที่แทบจะทิ่มแท
