งดวงตาเมื่อครู่นี้ก็รู้ว่าค่ายกลของเธอแข็งแกร่งเป็นอย่างยิ่ง
“คิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าเจ้าจะยังเป็นปรมาจารย์ค่ายกลด้วย!” เหยียนลู่เห็นคำพูดและการวางตัวของซือหม่าโยวเย่ว์ดูถ่อมตัว ไม่มีความหยิ่งยโสของปรมาจารย์ค่ายกลอยู่เลยแม้แต่น้อย
ซือหม่าโยวเย่ว์ยิ้ม
“โยวเย่ว์ ในทะเลสาบนี้น่าจะมีปลาอยู่กระมัง พวกเราจับขึ้นมาทำปลาย่างกันหน่อยดีไหมเล่า” เจ้าอ้วนชวีพูด
“ดีเลย! ถึงอย่างไรอยู่ที่นี่ก็ไม่มีอะไรให้ทำอยู่แล้ว” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
จากนั้นพวกเขาจึงเริ่มต้นตกปลากันที่ริมทะเลสาบ ทั้งหัวเราะทั้งด่าทอกันไปมา ไม่มีความกังวลหรือหวาดหวั่นเลยแม้แต่น้อย เมื่อเห็นเช่นนี้เหยียนลู่ก็จนคำพูดไป
“ลู่ลู่ มาสิ พวกเรามาตกปลาด้วยกันดีกว่า!” ซือหม่าโยวฉิงเข้ามาดึงตัวนาง นางสะดุ้งคราหนึ่งจากนั้นจึงตามไป
“ข้าขอบอกเจ้าไว้เลยนะว่าโยวเย่ว์กับเจ้าอ้วนทำอาหารได้อร่อยมาก ข้าเคยกินปลาย่างที่พวกเขาทำครั้งหนึ่ง รสชาตินั้นทำเอาข้าอยากจะกลืนก้างปลาลงไปด้วยเลยทีเดียวล่ะ!” ซือหม่าโยวฉิงพูดพลางยื่นเบ็ดตกปลาส่งให้เหยียนลู่
หลังจากได้อยู่ร่วมกับซือหม่าโยวเย่ว์แล้ว พวกเขาก็เคยชินกับการพกของกินเล่นต่างๆ นานาเอาไว้ใกล้ตัวเสียแล้ว
“ป
