เศษอยู่ภายในเทือกเขาหมื่นอสูร เทือกเขาหมื่นอสูรแห่งนี้ไม่เหมือนเทือกเขาอื่น พอตกกลางคืนแล้วอาจพบกับการจลาจลสัตว์อสูรวิเศษได้ตลอดเวลา อันตรายเป็นอย่างยิ่ง ถ้าหากพบกับการอพยพสัตว์อสูรเข้า ก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลย”
ซือหม่าโยวเย่ว์เองก็เพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรก จึงเอ่ยพึมพำว่า “เทือกเขาหมื่นอสูรใช้เขตเวลาอเมริกาหรือไง เวลาถึงได้กลับกันกับเทือกเขาแห่งอื่น”
“เจ้าว่าอะไรนะ” เหยียนลู่ฟังไม่ชัดจึงเอ่ยถามอีกครั้ง
“แค่กๆ ไม่มีอะไรหรอก” ซือหม่าโยวเย่ว์ถามต่อ “เช่นนั้นหมู่บ้านของเขาภาพมังกรก็น่าจะมีค่ายกลหรือข่ายมนตร์คุ้มกันสินะ”
“ใช่แล้ว” เหยียนลู่พูด “เพื่อให้เป็นสถานที่แวะพักได้ คนของเมืองวิเศษจึงได้สร้างหมู่บ้านบนเขาภาพมังกรซึ่งมีความปลอดภัยมากกว่า นอกจากนี้ยังได้เชิญปรมาจารย์ค่ายกลจากโลกเบื้องบนมาจัดวางค่ายกลคุ้มกันอีกด้วย”
“ในเมื่ออันตรายถึงเพียงนี้ แล้วเหตุใดจึงไม่ติดตั้งค่ายกลนำส่งเสียเล่า” เว่ยจือฉีถาม
“ก่อนหน้านี้ก็มีอยู่หรอก แต่ต่อมาห้วงมิติที่นั่นกลายเป็นไม่เสถียรขึ้นมา จึงไม่มีทางใช้ค่ายกลนำส่งได้อีกแล้ว” เหยียนลู่พูดอธิบาย
“เช่นนั้นก็เปลี่ยนที่ตั้งเสียสิ” เจ้าอ้วนชวีพูด
เหยียนลู่ยิ้มพลางส่ายหน้าแล้ว
