่แล้ว ถ้าหากโอวหยางเลือกอยู่ที่นี่ต่อ แล้วพวกเจ้าจะอยู่ที่นี่กันด้วยหรือไม่” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
ทั้งสามคนคิดไม่ถึงว่าซือหม่าโยวเย่ว์จะถามเช่นนี้ จึงตกตะลึงไปในทันใด
ผ่านไปครู่หนึ่ง เว่ยจือฉีจึงพูดว่า “เป้าหมายของพวกเราคือการมุ่งหน้าไปยังโลกเบื้องบนพร้อมกับเจ้า ไม่ว่าจะฝึกยุทธ์อยู่ที่ไหนก็เหมือนกันหมดนั่นแหละ”
เจ้าอ้วนชวีพยักหน้าแล้วเอ่ยว่า “ข้ายังอยากอยู่ร่วมกับเจ้าอยู่นะ”
ถึงอย่างไรตอนนั้นก็ออกมากับเธอ และที่ตอนนี้พวกเขาประสบความสำเร็จเช่นนี้ได้ก็เพราะความช่วยเหลือของเธอทั้งสิ้น เขาจึงมีความเชื่อมั่นในตัวเธอเป็นอย่างยิ่ง
มีเพียงแค่เป่ยกงถังเท่านั้นที่พูดอย่างมั่นใจว่า “เขาไม่มีทางเป็นจักรพรรดิทักษิณายาตรหรอก”
“ข้าก็รู้สึกเช่นเดียวกัน” เว่ยจือฉีพูด “ปณิธานของโอวหยางมิได้อยู่ที่นี่”
“เฮ้อ… ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่พวกเราจึงจะไปที่โลกเบื้องบนได้กันนะ!” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ไม่รู้ว่าตอนนี้ท่านอาจารย์เป็นเช่นไรบ้าง”
“อีกไม่นานหรอก” เว่ยจือฉีพูด “ตอนนี้พวกเราฝึกยุทธ์กันได้รวดเร็วพอตัวเลยทีเดียว เชื่อว่าอีกไม่กี่ปีก็คงไปกันได้แล้ว”
“ความจริงแล้วเจ้าไม่ต้องเป็นกังวลไปหรอก” เป่ยกงถังพูด “ในตัวเจ้ามีรอยวิญญาณของอาจารย
