ปจากทักษิณายาตรนานปีถึงเพียงนี้ ก็ควรจะอยู่เป็นเพื่อนท่านแม่สักหน่อย” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
โอวหยางเฟยเองก็คิดเช่นนี้ เขาจากไปตั้งหลายปี ตอนนี้ได้เห็นมารดาของตนเอง จึงอยากจะอยู่เป็นเพื่อนนางอีกสักหน่อย
“แต่ถึงจะมิได้อยู่กับพวกเจ้าสักระยะ ข้าก็จะรีบฝึกยุทธ์ให้เร็วที่สุด เมื่อถึงเวลาที่พวกเจ้าไปยังโลกเบื้องบน ข้าก็จะไปด้วย”
“ดี”
โอวหยางเฟยกินข้าวเย็นเสร็จก็กลับไป ซือหม่าโยวเย่ว์ถึงขนาดคิดว่าเจ้าคนผู้นี้โผล่มาในเวลานี้ก็เพราะเดาได้ว่าพวกเขากำลังกินข้าวกันอยู่ จึงเข้ามาร่วมวงด้วยใช่หรือไม่
ต่อมาอีกหลายวันก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของโอวหยางเฟย ตอนที่เขามาปรากฏตัวอีกครั้งก็คือตอนที่เขามาเชิญทุกคนไปเข้าร่วมพระราชพิธีขึ้นครองราชย์ของน้องชายเขา
พวกซือหม่าโยวเย่ว์ไม่เคยเข้าร่วมพิธีเช่นนี้มาก่อน จึงตอบรับไป
ผู้อื่นไม่รู้ แต่คนตระกูลซางเข้าใจดีว่าพวกซือหม่าโยวเย่ว์มีส่วนสำคัญอย่างยิ่งต่อเรื่องราวในครั้งนี้ จึงรู้สึกซาบซึ้งต่อพวกเขาเป็นอย่างยิ่ง จัดให้พวกเขาเป็นแขกคนสำคัญของราชสำนัก ทั้งยังแสดงความขอบคุณต่อพวกเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ในระหว่างพระราชพิธีขึ้นครองราชย์ ซือหม่าโยวเย่ว์ได้เห็นน้องชายของโอวหยางเฟย ซึ่ง
