รื่องยาออกมาโต๊ะหนึ่ง รวมทั้งเตาหลอมยาด้วย ในบรรดาเครื่องยาเหล่านั้น มีจำนวนหนึ่งที่เหมือนกับตัวยาหลักที่ให้โอวหยางเฟยไป
กรงเล็บขนาดจิ๋วของเจ้าคำรามน้อยโบกไปมา ทั่วทั้งห้องขังก็ถูกข่ายมนตร์ล้อมรอบเอาไว้ การเคลื่อนไหวยามที่เธอหลอมยาวิเศษจะได้ไม่เล็ดลอดออกไปข้างนอก
หลังจากนั้นเธอจึงเริ่มต้นหลอมยาวิเศษ กลั่นเครื่องยา ผสานรวม และผนึกยา ระดับขั้นของยาวิเศษไม่สูงนัก แต่เธอก็ยังคงตั้งใจเป็นอย่างยิ่ง
ถึงแม้ว่าตระกูลซางจะบ่มเพาะนักหลอมยาเอาไว้ด้วยเช่นกัน แต่ก่อนหน้านี้น้อยครั้งนักที่จะได้เห็นนักหลอมยาลงมือหลอมยากับตา เมื่อเห็นซือหม่าโยวเย่ว์หลอมยา ทุกคนจึงรู้สึกสนใจใคร่รู้เป็นอย่างยิ่ง
ซือหม่าโยวเย่ว์หลอมยาวิเศษถึงสี่เตาต่อเนื่องกัน หลังจากนั้นจึงเก็บเตาหลอมยาเข้าไป แล้วให้เจ้าคำรามน้อยคลายข่ายมนตร์
เธอหยิบยาวิเศษเม็ดหนึ่งให้ท่านยาย หลังจากนั้นจึงส่งยาวิเศษให้กับเจ้าคำรามน้อย ให้มันเอาไปแบ่งให้กับทุกคนในคุก
เจ้าคำรามน้อยโอบขวดหยกบินไปทางประตูห้องขัง ร่างกายอ้วนกลมติดอยู่ระหว่างซี่ลูกกรง
“เย่ว์เย่ว์ เย่ว์เย่ว์ ข้าติดอยู่ตรงนี้!” เจ้าคำรามน้อยตะโกนดังลั่น
“ข้าเห็นแล้วล่ะ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ใ
