วเย่ว์พูด
“ทุกคนหรือ”
“ถูกต้อง พวกเราห้าคน” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“โยวเย่ว์เอ๋ย เจ้าช่วยเล่าเรื่องชีวิตของเฟยเอ๋อร์ตลอดหลายปีมานี้ให้พวกเราฟังหน่อยได้หรือไม่” ท่านยายก็นั่งลงด้วยเช่นกัน
“ได้เลย!” ซือหม่าโยวเย่ว์รับคำพร้อมรอยยิ้ม
จากนั้นเธอจึงเล่าเรื่องตั้งแต่ตอนที่เริ่มรู้จักกับโอวหยางเฟยจนถึงตอนนี้ให้พวกเขาฟัง เมื่อได้ฟังว่าตอนนี้หลานชายของตนร้ายกาจถึงเพียงนี้แล้ว และได้รับความยากลำบากมามากมาย ผู้เฒ่าชราทั้งดีใจทั้งปวดใจ
เมื่อได้ฟังเรื่องมิตรภาพของพวกเขา ญาติสนิททั้งหลายของโอวหยางเฟยจึงยิ่งทวีความรู้สึกซาบซึ้งต่อเธอ
“ขอบใจพวกเจ้ามากนะที่ทำให้เขาได้เติบโตในสภาวะแวดล้อมเช่นนี้ ถ้าหากมิใช่เพราะได้พบกับพวกเจ้า ได้เผชิญกับเรื่องเช่นนั้น ก็ไม่รู้ว่าตอนนี้เขาจะเป็นเช่นไรบ้าง!” ท่านยายรู้สึกขอบคุณเป็นอย่างยิ่ง
“การได้พบเขาก็เป็นโชคดีของพวกเราเช่นกัน!” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดพร้อมรอยยิ้ม “เอาละ ตอนนี้ข้าจะหลอมยาถอนพิษให้พวกท่านแล้วนะ”
“เจ้าเป็นนักหลอมยาด้วยหรือ” หญิงสาวอายุราวยี่สิบปีเอ่ยถาม
“รู้วิชาเล็กน้อย” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
เธอเหวี่ยงตัวเจ้าคำรามน้อยออกมา ให้มันไปสร้างข่ายมนตร์ หลังจากนั้นจึงหยิบเค
