็งแกร่งยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ” ท่านอากุ้ยพูด “หลายปีมานี้พวกเขาขยายอิทธิพลไปไม่น้อย กลายเป็นกำลังสำคัญในการสนับสนุนโอวหยางตงให้ขึ้นครองบัลลังก์”
“พลังยุทธ์ของโอวหยางตงผู้นั้น ต่อให้พัฒนาก็คงยกระดับไปได้ไม่สูงสักเท่าไหร่นัก นึกอยากจะครองบัลลังก์ ก็จำเป็นจะต้องมีคนคอยปกป้องคุ้มภัยให้เขา ส่วนตระกูลหลี่ก็ต้องการจักรพรรดิหุ่นเชิดมาควบคุมทั้งอาณาจักรทักษิณายาตรอยู่พอดี” โอวหยางเฟยกำหมัดแน่น “เดิมทียังคิดจะให้เขามีชีวิตอยู่ต่อไปอีกสักสองปี คิดไม่ถึงว่าเขาจะรีบร้อนรนหาที่ตายถึงเพียงนี้ เช่นนั้นข้าก็จะสนองให้เขาเอง!”
“ฝ่าบาท พระองค์ทรงคิดจะทำเช่นไรหรือพ่ะย่ะค่ะ” ท่านอากุ้ยถาม
“เขามิได้อยากให้ข้าปรากฏตัวหรอกหรือ ข้าก็จะปรากฏตัว หลังจากนั้นก็จะกระชากเขาลงมาจากบัลลังก์เสีย ให้เขากับตระกูลหลี่หายสาบสูญไปตลอดกาล!”
“ฝ่าบาท อย่าทรงทำอะไรบุ่มบ่ามนะพ่ะย่ะค่ะ!” ท่านอากุ้ยพูดอย่างตื่นตระหนก “โอวหยางตงได้คิดเอาไว้แล้วว่าพระองค์จะปรากฏตัว ดังนั้นจึงได้วางแผนเช่นนี้เอาไว้ ถ้าหากพระองค์ทรงออกไปเช่นนี้จริงๆ จะต้องถูกเขาปลิดชีพอย่างแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ! ตอนนี้พวกท่านมีกันอยู่เพียงแค่ไม่กี่คน แต่เขามีทหารทั้งกองทัพและ
