ด้แล้วเตรียมตัวเข้าไปทำพันธสัญญา
“ข้านึกขึ้นมาได้พอดี โยวเล่อ ความพิเศษที่เจ้าบอกนั้นคืออะไรหรือ” ซือหม่าโยวหยางเตรียมทำพันธสัญญาแล้วเอ่ยขึ้นในทันใด
“เจ้าทำพันธสัญญาเสร็จก็จะรู้เองนั่นแหละ” ซือหม่าโยวเล่อพูดแล้วเริ่มทำพันธสัญญากับนกแร้งยักษ์ของเขา
ในขณะนี้เอง ข้างกายของซือหม่าโยวเย่ว์ก็มีลำแสงแห่งการเลื่อนระดับสว่างขึ้น ดึงดูดความสนใจของทุกคนไปจนหมด
“บรรพวิญญาณขั้นห้า เจ้าเด็กนี่ จะไม่โจมตีผู้อื่นบ้างมิได้เลยหรือไร” ซือหม่าโยวหยางหน้าบูดบึ้งเล็กน้อย เกิดความรู้สึกอยากจะต่อยเธอสักหมัดหนึ่งขึ้นมา!
“เอาคนมาเปรียบเทียบกัน คนที่เปรียบเทียบนั่นแหละที่จะแย่ พรสวรรค์ของเขายังเหนือกว่าพี่โยวหลินเสียอีก!” ซือหม่าโยวฉิงพูด
“เฮ้อ… รีบทำพันธสัญญาเร็วเข้าเถิด เหม็นขี้หน้าเขาเต็มทีแล้ว!” ซือหม่าโยวหลานพูด ตอนนี้นางรู้สึกว่าพรสวรรค์ของตนมิได้อยู่ในแถวหน้าอีกต่อไปแล้ว
ทั้งแปดคนทำพันธสัญญาอย่างต่อเนื่องกัน หลังจากที่รัศมีแห่งการทำพันธสัญญาผ่านพ้นไปแล้วก็ตามมาด้วยรัศมีแห่งการเลื่อนระดับ นี่ทำให้พวกซือหม่าโยวหลินทั้งสี่คนตกใจจนสะดุ้ง แต่เห็นพวกซือหม่าโยวหมิงทั้งสี่คนยังคงครองสติเอาไว้ได้ จึงรู้ว่านี่จะต้องเป็นความพิเศษที่พวกเขาพูดถึงอย่างแน่นอน
“ทำพันธสัญญาแล้วยังสามารถเลื่อนระดับได้ด้วย ข้าเพิ่งเคยพบเห็นเรื่องพรรค์นี้เป็นครั้งแรกเลย” พอเสร็จสิ้นลงแล้วซือหม่าโยวหยางก็ยังคงงุนงงอยู่ รู้สึกอัศจรรย์ใจเหล
