“ไม่ใช่หรอกน่า!” เจ้าวิญญาณน้อยส่งเสียงคัดค้าน “อาวุธวิญญาณมีชีวิตในใต้หล้านี้มีแค่ข้าเพียงชิ้นเดียวเท่านั้น แล้วที่นี่จะเป็นอาวุธวิญญาณไปได้อย่างไรกัน!”
“หากมิใช่อาวุธวิญญาณแล้วคือสิ่งใดเล่า” ซือหม่าโยวหรานถาม
เกิดความปั่นป่วนขุมหนึ่ง เจ้าวิญญาณน้อยปรากฏตัวขึ้นในอ้อมแขนของซือหม่าโยวเย่ว์ ตั้งแต่มันกลายเป็นเจดีย์วิญญาณก็ออกจากวัตถุมาข้างนอกได้แล้ว
มันมองไปรอบๆ แล้วเอ่ยว่า “ที่นี่น่าจะเป็นแดนสุขาวดีแห่งหนึ่ง”
“แดนสุขาวดีหรือ” ทุกคนมองเจ้าวิญญาณน้อยแล้วถามว่า “แดนสุขาวดีคือสิ่งใดหรือ”
“ก็คือโลกขนาดเล็กจำนวนหนึ่งภายในห้วงมิติน่ะ” เจ้าคำรามน้อยเอ่ยปากพูด “ที่ดินแดนโบราณ ตระกูลจำนวนมากล้วนมีสถานที่เช่นนี้อยู่ โดยทั่วไปแล้วมักจะเป็นห้วงมิติที่คนรุ่นก่อนซึ่งประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่เปิดเอาไว้”
“ตระกูลซือหม่าก็มีสถานที่เช่นนี้อยู่ด้วย!” ซือหม่าโยวฉีพูด
“ไม่แน่ว่าตระกูลซือหม่านี้อาจจะย้ายลงมาจากโลกเบื้องบนก็เป็นได้นะ!” เจ้าคำรามน้อยพูด “แดนสุขาวดีเช่นนี้มิใช่สิ่งที่พลังของโลกใบนี้จะมีได้เลย”
“บางทีอาจจะเป็นเช่นนี้จริงๆ ก็ได้นะ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “วันหนึ่งข้างนอกเท่ากับหนึ่งเดือนข้างในนี้ ถ้าหากสามารถบำเพ็ญอยู่ในนี้ได้ตลอดก็คงจะดี”
“เรื่องนี้ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้หรอกนะ” เจ้าคำรามน้อยพูด “ห้วงมิติเช่นนี้อาศัยพลังยุทธ์ของผู้ที่เปิดห้วงมิติในตอนแรกในการกำหนดเวลาที่จะอาศัยอยู่ได้ มีบางแห่งท
