“โลกของเจ้าหรือ” ซือหม่าโยวหรานกระสับกระส่ายอยู่บ้าง เธอเป็นเจ้าของสถานที่แห่งนี้เชียวหรือ!
“ที่นี่คือด้านในของสิ่งที่บิดาเจ้าทิ้งเอาไว้ให้อย่างนั้นหรือ” ซือหม่าเลี่ยถาม
“ใช่แล้ว” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “เป็นสิ่งของที่ท่านพ่อเหลือทิ้งเอาไว้ให้ในตอนนั้น แต่ในเวลานั้นยังมิได้ยอดเยี่ยมถึงเพียงนี้ นี่คือผลลัพธ์หลังจากผสานรวมกับหอหนังสือสะสมในภายหลัง”
“หอหนังสือสะสมของพวกเรานั่นน่ะหรือ” ซือหม่าโยวหมิงถาม
ซือหม่าโยวเย่ว์พยักหน้าแล้วพาพวกเขาไปยังสถานที่ตั้งของเจดีย์เล็กก่อนจะเอ่ยว่า “ความจริงแล้วหอหนังสือสะสมคือวัตถุเทพโบราณเจดีย์เจ็ดชั้น แต่วิญญาณครวญหายไป ดังนั้นจึงไร้ประโยชน์ไปเสียแล้ว นำมาใช้สำหรับการจัดเก็บได้เท่านั้น ต่อมาข้าคิดหาวิธีผสานรวมมันเข้ากับมณีวิญญาณ จึงกลายเป็นอย่างที่เห็นในตอนนี้”
“เช่นนั้นด้านบนของเจดีย์มีลักษณะเช่นไรหรือ” ซือหม่าโยวเล่อถาม
“ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน พลังยุทธ์ของข้าในตอนนี้เปิดได้เพียงแค่ชั้นที่สองเท่านั้น” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ตอนนี้ข้าพาพวกท่านไปยังส่วนอยู่อาศัยดีกว่า”
เธอนำทางพวกเขามาถึงหน้าห้องก็เห็นว่าเว่ยจือฉีมิได้ฝึกยุทธ์อยู่ จึงให้เขาพาทุกคนไปทำความรู้จักกับสถานที่แห่งนี้ ส่วนตัวเองก็ไปขลุกอยู่ในห้องหลอมยาเพื่อทำการหลอมยาวิเศษ
หลังจากที่เธอออกมาจากการหลอมยาวิเศษ พวกซือหม่าเลี่ยก็คุ้นเคยกับสิ่งต่างๆ ภายในนี้แล้ว และมารวมตัวกันอยู่ที่นี่พอดี
“ท่านปู่ พี่ๆ ห
