พวกซือหม่าโยวเย่ว์นั่งอยู่บนร่างของเจ้าวิหคน้อย ตรงไปยังทิศทางนั้นอย่างรีบร้อน
“จิ้งจกน้ำ จระเข้ยักษ์เขียว ม้าธารดำ…เหตุใดจึงมีสัตว์อสูรทะเลครึ่งบกครึ่งน้ำมากมายถึงเพียงนี้เล่า!”
“ทั้งยังมีสัตว์อสูรบกอีกด้วย!”
“พวกเขาได้รับบาดเจ็บเสียแล้ว!”
“เจ้าวิหคน้อย เร็วหน่อยสิ” ซือหม่าโยวเย่ว์ตีหลังเจ้าวิหคน้อยเบาๆ พลางเอ่ยขึ้น
“ผู้อาวุโสสิบก็อยู่ที่นี่ด้วย เขากำลังปกป้องทหารยามกลุ่มนั้นอยู่” ซือหม่าโยวหลานพูด
“เรียกสัตว์อสูรผูกพันธสัญญาออกมาสิ พวกเราจะไปช่วยคนด้วยกัน!”
เจ้าวิหคน้อยมาถึงยังพื้นดินแล้วหมอบให้พวกเขาลงบนพื้น ส่วนตัวเองก็เข้าร่วมการต่อสู้ก่อนใคร
ทุกคนล้วนเรียกสัตว์อสูรผูกพันธสัญญาของตนออกมา หลังจากนั้นจึงวิ่งเข้าไป ช่วยเหลือคนเหล่านั้นจากรอบนอก
ซือหม่าโยวเย่ว์เรียกทั้งย่ากวงและเชียนอินออกมา รวมกับเจ้าวิหคน้อยด้วย เธอก็มีสัตว์อสูรเทพถึงสามตน เรียกได้ว่าเป็นกลุ่มใหญ่ที่สุด ทำให้คนของตระกูลซือหม่าตกตะลึงไม่น้อย
สัตว์อสูรวิเศษกว่าร้อยตัวกำลังโจมตีคนของตระกูลซือหม่า ซึ่งมีสัตว์อสูรเทพเป็นจำนวนเกือบครึ่ง ยังดีที่มีสัตว์อสูรเทพระดับจ้าววิญญาณไม่มากนัก มิฉะนั้นพวกเขาคงต้องตายอยู่ที่นี่กันหมดแน่
เจ้าวิหคน้อยอยู่กลางอากาศ มีข้อได้เปรียบอันโดดเด่นเหนือใคร ดังนั้นถึงแม้ว่าเขาจะมิได้มีพลังยุทธ์สูงที่สุด แต่กลับทำให้สัตว์อสูรทะเลเบื้องล่างหวาดหวั่นที่สุด
หางทั้งเจ็ดของเชียนอินปรากฏออกมาจนหมด เ
