มื่อหางทุกเส้นแกว่งไกวก็ทำให้สัตว์อสูรวิเศษกระเด็นไปได้ มีเขานำหน้าอยู่ คนที่พวกเขาช่วยเหลือมาจึงเปิดทางให้กับคนที่ถูกล้อมเอาไว้ด้านในได้อย่างรวดเร็ว
“จิ้งจอกวิญญาณเจ็ดหาง!” เมื่อคนของตระกูลซือหม่าเห็นว่าจิ้งจอกวิญญาณเจ็ดหางเป็นผู้สังหารเปิดทางให้กับพวกเขา จึงร้องอุทานออกมาอย่างดีใจ
“นี่คือสัตว์อสูรวิเศษของใครหรือ” มีคนเอ่ยถาม
“เจ้าจะสนใจไปทำไมกันว่าเขาเป็นสัตว์อสูรวิเศษของใคร พวกเรารีบฝ่าวงล้อมออกไปก่อน จึงจะเป็นเรื่องสำคัญกว่า” คนที่อยู่ข้างๆ พูด
“ถูกต้อง! พวกเรารีบฝ่าออกไปเร็ว!”
อาศัยพลังของเชียนอิน นอกจากคนที่ตายไปแล้ว คนอื่นๆ ก็ฝ่าวงล้อมออกมาจนหมด หลังจากนั้นซือหม่าโยวเย่ว์จึงให้ทุกคนขึ้นไปบนหลังของเจ้าวิหคน้อย พาพวกเขาทะยานขึ้นไป
สัตว์อสูรวิเศษที่อยู่เบื้องล่างมองพวกเขาจากไปตาปริบๆ พลางร้องอย่างไม่พอใจ แต่กลับไม่มีปัญญาติดตามไป ทำได้เพียงแค่ฉีกทึ้งซากศพทั้งหลายที่ได้มาเท่านั้น
คนของตระกูลซือหม่าที่อยู่บนหลังของเจ้าวิหคน้อยเห็นสหายในวันวานของพวกตนไม่เหลือแม้แต่ซากศพแล้วแต่ละคนก็ขอบตาแดงก่ำ
เจ้าวิหคน้อยพาทุกคนมาถึงสถานที่ปลอดภัยแล้วจึงปล่อยลง พอมาถึงที่นี่แล้วทุกคนจึงค่อยวางใจลงได้อย่างแท้จริง
“พวกเจ้าไปพบกับสัตว์อสูรวิเศษมากมายถึงเพียงนั้นได้อย่างไรน่ะ” ผู้อาวุโสใหญ่ถาม
“พวกเราก็ไม่รู้เหมือนกัน ตอนแรกที่พวกเราไปก็มิได้มีสัตว์อสูรวิเศษมากมายถึงเพียงนั้น แต่เช้าวันนี้จู่ๆ ก็มีสั
