หลังสองหลังเขาไม่สนใจหรอก ถ้าหากพวกเจ้ามีเวลาว่าง วันนี้ข้าจะพาพวกเจ้าไปดู ถ้าหากไม่ชอบค่อยหาหลังอื่นก็ได้”
“ได้ พวกพี่ๆ เขากำลังยุ่งอยู่กับเรื่องการกลับเข้าตระกูล ข้าไม่มีธุระอะไร พวกเราไปดูกันดีกว่า”
พวกเขาไปรับเสี่ยวถูที่หอเซวียนหยวนก่อน หลังจากนั้นจึงพาเขาไปดูบ้านด้วยกัน เรือนที่ซือหม่าโยวหยางหาให้นั้นอยู่ห่างจากตระกูลซือหม่าไม่ไกล อยู่ใกล้ทิวเขาของตระกูลซือหม่า ขนาดไม่ได้ใหญ่มากนัก แต่ให้คนอาศัยหลักสิบจนถึงร้อยคนนั้นไม่ใช่ปัญหาเลย
เรือนอยู่ห่างจากใจกลางเมือง สงบเงียบ เหมาะสมกับการฝึกยุทธ์
“ใช้ได้เลย” หลังจากซือหม่าโยวเย่ว์ดูรอบๆ แล้วก็พึงพอใจกับสภาพแวดล้อมของที่นี่เป็นอย่างยิ่ง “พวกเจ้าว่าเป็นอย่างไรบ้าง”
“ไม่เลวเลยล่ะ” เว่ยจือฉีพูด
“ข้าชอบนะ” เจ้าอ้วนชวีพูด
ซือหม่าโยวหยางเห็นทุกคนชอบกันหมดจึงเอ่ยอย่างตื่นเต้นว่า “ถ้าหากชอบกันทุกคนก็ตกลงเป็นที่นี่เลยแล้วกัน!”
“ดี ที่นี่แหละ” เป่ยกงถังก็รู้สึกว่าใช้ได้เช่นกัน
“เช่นนั้นก็ตกลงตามนี้” ซือหม่าโยวหยางพูด “อีกประเดี๋ยวข้าจะให้สาวใช้มาปัดกวาดให้พวกเจ้าสักรอบหนึ่ง ไม่มีคนอาศัยมานานแล้ว ฝุ่นเกาะหนาทึบไปทั่วบ้านเลย”
“เช่นนั้นก็รบกวนเจ้าด้วยนะ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“เป็นคนบ้านเดียวกันหมดแล้ว ยังต้องมาเกรงใจอะไรกันอีกเล่า” ซือหม่าโยวหยางท้าวข้อศอกบนไหล่ของเธอแล้วเอ่ยว่า “ตอนพบกันที่เมืองหลินชวนก็คิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าพวกเราจะกลายเป็นคนครอบครั
