็นซือหม่าโยวเย่ว์ขมวดคิ้วนิ่วหน้าจึงเอ่ยถามขึ้น
ซือหม่าโยวเย่ว์เก็บมือกลับมา ซือหม่าจวิ้นก็คว้าเอาฟักทองสองลูกไปศึกษาดูในทันที
“ยังดี ยังพอมีวิธีอยู่” เธอมองดูซือหม่าจวิ้นที่ใบหน้าระบายไปด้วยรอยยิ้มไร้เดียงสาแล้วเอ่ยว่า “น่าจะรักษาให้หายได้ภายในสามวัน”
“สามวัน! เจ้าแน่ใจหรือ” ซือหม่าชิงมองเธออย่างประหลาดใจ
“ทำไมเล่า” ซือหม่าโยวเย่ว์ไม่เข้าใจว่าเหตุใดพวกเขาจึงต้องประหลาดใจถึงเพียงนี้ด้วย
“ท่านหมอคนก่อนๆ ต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าต่อให้หาผลอสรพิษทองคำและไขกระดูกมังกรดินมาได้ ก็ยังต้องใช้เวลาหนึ่งปีจึงจะฟื้นฟูได้” ซือหม่าชิงพูด
“วิธีการคงไม่เหมือนกันกระมัง” ซือหม่าโยวเย่ว์มิได้ประเมินอะไรแล้วเอ่ยว่า “เมื่อครู่ตอนข้าตรวจดูอาการให้เขา พบว่าปราณวิญญาณในร่างเขาหนาทึบทีเดียว อย่างน้อยพลังยุทธ์ก็ต้องเป็นระดับจ้าววิญญาณขั้นสามขึ้นไป เหตุใดเขาจึงร้ายกาจถึงเพียงนี้เล่า”
“ท่านปู่เล็กเป็นระดับจ้าววิญญาณขั้นห้า” ซือหม่าหลินพูด “ก่อนหน้านี้พรสวรรค์ของเขาล้ำเลิศยิ่งนัก บางทีอาจเป็นเพราะจิตใจบริสุทธิ์ ดังนั้นจึงพบกับจุดคอขวดเพียงน้อยนิดเท่านั้น”
“ฮ่าๆ ข้ารู้แล้วว่าจะทำอย่างไรให้สวยขึ้น! โยวเย่ว์ เจ้าเอาฟักทองให้ข้าอีกลูกสิ!” ซือหม่าจวิ้นยื่นมือขอฟักทองจากซือหม่าโยวเย่ว์พลางหัวเราะเสียงดัง
ซือหม่าโยวเย่ว์หยิบฟักทองออกมาให้เขาลูกหนึ่ง หลังจากนั้นจึงพูดกับซือหม่าหลินต่อไปว่า “พวกเราจะพักอยู่ที่นี่กันส
