ไม่พบหน้ากันสามปี ซือหม่าเค่อผู้นี้เลื่อนไปถึงระดับราชันวิญญาณแล้วหรือนี่!
“ระวังนะ!”
คนของตระกูลซือหม่าอยู่ค่อนข้างไกลจากซือหม่าโยวเย่ว์ จึงมิอาจเข้ามาขัดขวางได้ทัน ส่วนพลังยุทธ์ของหม่าลี่นั้นสู้ซือหม่าอี้มิได้ รับไม่ได้แม้กระทั่งกระบวนท่าเดียวของเขา
“น้องห้า!” พวกซือหม่าโยวหมิงเห็นการโจมตีนี้แล้วก็ตกใจจนหัวใจแทบจะกระดอนออกมา
ซือหม่าเลี่ยยืนอยู่ข้างกายซือหม่าโยวเย่ว์ ปฏิกิริยาแรกเมื่อเห็นการโจมตีก็คือโอบซือหม่าโยวเย่ว์เอาไว้ในอ้อมแขน แล้วหมุนกายต้านรับการโจมตี
ลำแสงสีขาวสายหนึ่งวาบเข้ามาจากด้านนอก มาถึงตรงหน้าพวกเขา กรงเล็บหนึ่งตวัดลงมาแล้วคลี่คลายวิกฤตินี้ได้อย่างง่ายดาย
“สัตว์อสูรเทพขั้นห้า!”
ทุกคนล้วนมองระดับขั้นของเชียนอินออกทั้งสิ้น จึงพากันร้องออกมาอย่างตกใจ
ซือหม่าเค่อเห็นเชียนอินปรากฏตัวขึ้น ตนเองเพิ่งจะบรรลุไปถึงระดับราชันวิญญาณ เมื่อเทียบกับเชียนอินแล้วก็ยังห่างชั้นกันอยู่มาก
“มิน่าถึงได้ปราศจากความเกรงกลัวเช่นนี้ ที่แท้ก็มีที่พึ่งอยู่นี่เอง!” ซือหม่าอี้มองซือหม่าเลี่ยและซือหม่าโยวเย่ว์ด้วยสายตาอำมหิต “แต่ต่อให้เป็นเช่นนี้ วันนี้มันก็มิอาจรักษาชีวิตเจ้าเอาไว้ได้หรอกนะ! สังหารคนตระกูลซือหม่าของข้า วันนี้ก็อย่าได้คิดจะก้าวออกไปจากจวนซือหม่าเลยแม้แต่ก้าวเดียว!”
ซือหม่าโยวเย่ว์ออกมาจากอ้อมแขนของซือหม่าเลี่ยแล้วเอาตัวบังเขาไว้ด้านหลังก่อนจะเอ่ยอย่างไม่กลัวเกรงซือหม่าอี้เลยแม้
