แขกพิเศษโปรดช้าก่อนขอรับ” พนักงานส่งเสียงพูด
“ยังมีเรื่องอันใดอีกหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
พนักงานหยิบบัตรเชิญใบหนึ่งออกมาแล้วเอ่ยว่า “อีกครึ่งเดือนให้หลังหอเซวียนหยวนจะจัดงานประมูล จึงอยากเรียนเชิญท่านแขกพิเศษมาเข้าร่วมด้วยน่ะขอรับ”
“ครึ่งเดือน…” ซือหม่าโยวเย่ว์รับบัตรเชิญมาแล้วเอ่ยว่า “ถ้าหากตอนนั้นข้ายังอยู่ที่นี่ ข้าจะมาเข้าร่วมนะ”
พอพูดจบ เธอกับคนอื่นๆ ก็ออกมาพร้อมกัน มิได้มัวรีรอยู่อีก
“คำว่าลงพนันพันชั่งทองคงมิอาจเอามาใช้บรรยายได้กระมัง!” ฝูงชนมองตามหลังพวกเขาพลางเอ่ยชื่นชม
“ลงพนันแสนชั่งทอง นอกจากขุมอำนาจใหญ่เหล่านั้นแล้วก็คงจะมีแต่คนอย่างพวกเขาเท่านั้นแหละที่มือเติบเช่นนี้ได้”
“นักหลอมยากับนักหลอมวัตถุพวกนั้นล้วนเห็นคนผู้นั้นเป็นศูนย์กลาง เขาจะต้องมีทักษะความสามารถอันยิ่งใหญ่กว่าเป็นแน่”
“แน่นอนอยู่แล้ว ไม่อย่างนั้นเขาจะได้บัตรสีฟ้ามาครองได้อย่างไรกัน”
“แล้วถ้าเขาแค่เก็บบัตรนั่นมาได้เล่า”
ทุกคนจึงค่อยนึกถึงปัญหาข้อนี้ขึ้นมาได้แล้วหันไปมองพนักงาน
พนักงานผู้นั้นส่ายหน้าแล้วเอ่ยว่า “บัตรสีฟ้าของพวกเรา หลังจากที่ส่งมอบไปแล้วก็จะซึมซับกลิ่นอายของเจ้าของ เพื่อสะดวกแก่การพิสูจน์ตัวตน บัตรใบเมื่อครู่นั่นต้องเป็นของเขาเองอย่างแน่นอนขอรับ”
“ใช่จริงๆ… ร้ายกาจเกินไปแล้ว!”
……………………………………….
