อง เสียงตะโกนดังลั่นเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมาขัดจังหวะการสนทนาของพวกเขา
“ใครคือซีเหมินเย่ว์กับเป่ยกงถัง”
พวกซือหม่าโยวเย่ว์มองไปก็เห็นคนกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาอย่างหุนหัน พวกเขามองกันและกันแล้วจึงคาดเดาว่าคนของตระกูลน่าหลานมาหาถึงที่แล้ว!
หลังจากมาถึงอาณาจักรอู๋กลาง ซือหม่าโยวเย่ว์ก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็นซีเหมินเย่ว์ คิดไม่ถึงว่าผ่านไปยังไม่ทันถึงหนึ่งคืน อีกฝ่ายก็หาตัวพวกเธอพบเสียแล้ว
แต่พวกเธอไม่คิดจะยอมรับ ถึงอย่างไรอีกฝ่ายก็ไม่ได้จับตนไปทันที แสดงว่าคนของตระกูลน่าหลานไม่ได้เห็นตอนพวกเธอลงมือ เมื่อเห็นคนของตระกูลน่าหลานเดินเข้ามา คนที่เข้าแถวอยู่ในสมาคมปรมาจารย์วิญญาณล้วนพากันเบี่ยงหลบไปด้านข้างเพราะกลัวการเผชิญหน้ากับพวกเขา มีเพียงแค่พวกโยวเย่ว์กับคนของตระกูลซือหม่าเท่านั้นที่ยังคงยืนอยู่ที่เดิมไม่ขยับเขยื้อน
“สวรรค์เอ๋ย เป็นคุณชายของตระกูลน่าหลานนั่นเอง!”
“น่าหลานเจี๋ยมาทั้งที ดูท่าทางวันนี้จะเกิดเรื่องใหญ่โตเสียแล้วสิ”
“เฮ้ เบาเสียงหน่อยสิ ถ้าหากพวกเขาได้ยินเข้า ก็ระวังชีวิตน้อยๆ ของตัวเองเอาไว้ได้เลย!”
น่าหลานเจี๋ยและน่าหลานหงอยู่เบื้องหน้ากลุ่มทหารรับใช้ พวกเขามาถึงกลางลานบ้านแล้วหยุดยืนพลางมองประเมินผู้คนภายในลานแห่งนี้ เมื่อเห็นคนของตระกูลซือหม่า จึงหรี่ตาลงโดยสัญชาตญาณ
“ใครคือซีเหมินเย่ว์และเป่ยกงถัง” ผู้มาเยือนตะโกนขึ้นอีกครั้ง
ซือหม่าโยวเย่ว์รู้ที่มาที่ไปของพวกเขาจากเสียงวิพากษ์ว
