ีก
“เป็นไปได้อย่างไรกัน!”
“ใครกันที่กล้าสังหารพี่น้องของพวกเรา!”
“ถ้าหากพวกเจ้ากล้าพูดจาเหลวไหล พวกเราจะเผาให้เจ้าวอดวายกลายเป็นเถ้าถ่านเสียเดี๋ยวนี้!”
แรงกดดันของคนเหล่านั้นพุ่งตรงมาทางพวกเขาซึ่งยืนนิ่งอยู่กลางลานบ้านไม่ขยับเขยื้อน
ซือหม่าโยวเย่ว์ก้าวไปข้างหน้าก้าวหนึ่งแล้วพูดว่า “พวกเราจะพูดจาเหลวไหลได้อย่างไรกัน! เพราะคนที่ฆ่าพวกเขาก็อยู่ที่นี่!”
“ใครกัน”
ซือหม่าโยวเย่ว์ชี้เจ้าไก่ฟ้าแล้วพูดว่า “พระชายาโม่ของพวกเจ้าคงยังมิได้บอกอีกเรื่องหนึ่งกับพวกเจ้าอย่างแน่นอน เขาคือสัตว์อสูรเหนือเทพจำแลงกาย!”
จ้าววิญญาณหลายคนได้ฟังแล้วพากันตกตะลึง มิน่าเล่าพวกเขาจึงมองพลังยุทธ์ของเจ้าไก่ฟ้าไม่ออก
“ดังนั้นจึงพูดได้เลยว่าพระชายาโม่ของพวกเจ้ามิได้เห็นชีวิตของพวกเจ้าอยู่ในสายตาเลย นางส่งพวกเจ้ามาตายชัดๆ!” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดพลางส่ายหน้า ท่าทางนั้นดูเหมือนสงสารพวกเขาอย่างยิ่ง
เจ้าไก่ฟ้าแผ่แรงกดดันของสัตว์อสูรเหนือเทพออกมาประสานกัน
“มีสัตว์อสูรเหนือเทพอยู่ได้อย่างไรกัน!”
“เกิดเรื่องอันใดขึ้นตอนที่พวกเราปลีกวิเวกกันอย่างนั้นหรือ”
“ถ้าหากมีสัตว์อสูรเหนือเทพอยู่จริงๆ แล้วพวกเราจะอยู่ที่นี่กันทำไมเล่า รีบหนีเร็วเข้า!”
ผู้ที่มีพลังยุทธ์ระดับพวกเขาล้วนมีปัญหาเช่นเดียวกันอยู่ คือมีความหยิ่งยโส พร้อมกันนั้นยังมีลักษณะเฉพาะอีกอย่างหนึ่งคือความรักตัวกลัวตาย
ทุกคนประสานสายตากันก่อนจะต่างคนต่างวิ่งไปทางด้านหลัง