่เหล่านั้นปราดหนึ่งก่อนจะเอ่ยว่า “ในเมื่อใจของพวกเขาไม่อยู่กับพวกเราแล้ว แทนที่จะปล่อยให้พวกเขาแทงข้างหลังเราเมื่อถึงตอนนั้น มิสู้ให้พวกเขาไปยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามเสียตั้งแต่ตอนนี้เลยดีกว่า”
คนเหล่านั้นเห็นซุนหรานหร่านพูดเช่นนี้จึงไม่พูดอะไรอีก
เวลาสิบห้านาทีผ่านไป ก็มีคนอีกหลายสิบคนเลือกเดินไปจากกลุ่มนกนางนวล คนจำนวนหนึ่งพันกว่าคนเหลือไม่ถึงแปดร้อยแล้วในตอนนี้
“ครบเวลาแล้ว ดูเหมือนว่าพวกเจ้าเหล่านี้คงเลือกที่จะตายสินะ!” ฉินหมิงพูด “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ พวกเราก็จะสนองให้พวกเจ้าเอง! พวกเจ้าวางใจได้ ข้าจะส่งพวกเจ้าไปลงนรกก่อน แล้วจะส่งท่านหัวหน้ากลุ่มของพวกเจ้าตามไปฝังเป็นเพื่อน”
“เจ้าพูดถึงข้าอยู่หรือ” น้ำเสียงซื่อตรงทรงพลังดังมาจากภายในประตูใหญ่ ทำให้ผู้คนด้านนอกพากันตกตะลึง
“ไป๋หยวนฉุน เจ้ามิได้กลายเป็นคนไร้ค่าไปแล้วหรอกหรือ!” ฉินหมิงเห็นไป๋หยวนฉุนที่เดินก้าวใหญ่ออกมา มีท่าทางของคนไร้ค่าสักนิดเสียที่ไหนกัน
ไป๋หยวนฉุนมายืนอย่างมั่นคงราวกับภูเขาไท่ซานอยู่ตรงหน้า สร้างความมั่นใจให้กับคนของกลุ่มนกนางนวล
“ฮ่าๆ ผู้อื่นบอกว่าข้ากลายเป็นคนไร้ค่า ก็ต้องกลายเป็นคนไร้ค่าอย่างนั้นหรือ เจ้าเชื่อแม้กระทั่งข่าวลือไม่มีมูล ก็ได้แต่บอกว่าคนอย่างเจ้ามันช่างไร้เดียงสาเกินไปแล้ว!” ไป๋หยวนฉุนพูดแล้วหัวเราะเสียงดังลั่น
“ฮ่าๆ…”
คนของกลุ่มนกนางนวลได้ยินหัวหน้ากลุ่มของตนพูดเช่นนี้จึงพากันหัวเราะดังสนั่น
ถึงแม้ว
