เย่ว์ก็มาร่วมวงด้วย
ทั้งห้าคนพูดคุยหัวร่อต่อกระซิกกันอย่างมิได้รู้สึกถึงอันตรายเลย นี่ทำให้คนฝ่ายตรงข้ามไม่พอใจเป็นอย่างยิ่ง
“ซือหม่าโยวเย่ว์ เจ้าเป็นผู้สังหารท่านอาห้าของข้า วันนี้ข้าจะต้องฆ่าเจ้าเพื่อล้างแค้นให้ท่านอาห้าของข้าให้จงได้!” ฉินหว่านร้องขึ้น
“เจ้าน่ะหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์เหลือบตามองนางปราดหนึ่งแล้วพูดอย่างเรียบเรื่อยว่า “เจ้ายังมีคุณสมบัติไม่พอหรอกนะ”
“นางยังมีคุณสมบัติไม่พอ เช่นนั้นข้าเล่า” ซีเย่ว์ซีมองตรงมายังซือหม่าโยวเย่ว์ เล็งเธอเอาไว้เป็นคู่ต่อสู้ของตน
ซือหม่าโยวเย่ว์ไม่ชอบเงยหน้าขึ้นมองผู้อื่น จึงเหินขึ้นมากลางอากาศ มองซีเย่ว์ซีพลางเอ่ยว่า “เหตุใดสตรีอย่างพวกเจ้าจึงชมชอบการต่อสู้กับข้าอยู่ตลอดเลยเล่า ข้าไม่มีความสนใจในสตรีเสียหน่อย! มิสู้ให้เป่ยกงของพวกเรามาเล่นกับเจ้าดีกว่านะ!”
เป่ยกงถังทะยานมาอยู่ข้างกายซือหม่าโยวเย่ว์พอดี นางมองซีเย่ว์ซีก่อนจะพยักหน้าแล้วเอ่ยว่า “ข้าจะยอมช่วยเจ้าจัดการ แม้จะเกินความสามารถข้าไปบ้าง”
“เจ้าพวกคนวิปลาส!” จ้าววิญญาณหูเห็นพวกเขาไม่เห็นซีเย่ว์ซีอยู่ในสายตาเช่นนี้ จึงเพิ่มแรงกดดันใส่พวกเขาหมายจะทำให้พวกเขาลำบาก แต่แรงกดดันนั้นกลับไม่มีผลต่อพวกเขาเลยแม้แต่น้อย
สิ่งนี้ทำให้คนของกลุ่มทหารรับจ้างทั้งสองตกใจไม่น้อยเลย
