ป็นผู้อื่น พวกเราจะเก็บถึงร้อยละสามเลยล่ะเจ้าค่ะ”
ค่าธรรมเนียมร้อยละสาม ก็เท่ากับค่าธรรมเนียมแปดหมื่นห้าสำหรับราคาสองล้านแปดแสนห้าหมื่น นี่เท่ากับว่าให้ส่วนลดเธอถึงเจ็ดหมื่นเลยทีเดียว
นี่เป็นการแสดงไมตรีอันดีต่อเธอ
“ขอบคุณมาก” ซือหม่าโยวเย่ว์ค่อยๆ เก็บทักษะวิญญาณและบัตรแก้วผลึกมูลค่าหนึ่งล้านสี่หมื่นตำลึงทองลงไปในแหวนเก็บวัตถุ
“นอกจากนี้เจ้าของโรงประมูลของพวกเรายังบอกด้วยว่าเพื่อเป็นการขอบคุณที่นายท่านยอมขายตำรับยาพื้นบ้านของยาวิเศษร้อยโคจรให้กับพวกเรา จึงขอมอบของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ให้แก่ท่าน ขอเชิญนายท่านชมได้เลยเจ้าค่ะ” จวินหลานพูดจบ บนถาดอีกใบหนึ่งก็มีแหวนเก็บวัตถุวงหนึ่งวางเอาไว้
ซือหม่าโยวเย่ว์ประหลาดใจกับเรื่องนี้อยู่บ้าง ถึงแม้ว่าพอผ่านพ้นคืนนี้ไปแล้วเธอจะได้รู้ว่าโรงอัปลักษณ์แห่งนี้มั่งมีมากก็ตาม แล้วรู้สึกนึกเสียใจที่ขายตำรับยาพื้นบ้านออกไปในราคาหกแสนเท่านั้น แต่ในเมื่อเป็นเช่นนี้แล้วเธอก็ไม่มีความคิดเป็นอื่น คิดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะถึงกับมอบสิ่งของให้แก่เธอด้วย
ซึ่งพอชดเชยช่องว่างในใจเธอได้พอดี
………………………………………
