็เปล่งประกาย อดที่จะหยิบเอายาวิเศษนั้นออกมาดูแล้วดูอีกมิได้
“ท่านพ่อ ข้ากินตอนนี้เลยได้หรือไม่เจ้าคะ”
“อย่ารีบร้อนไปเลย ตอนนี้ยังอยู่นอกบ้าน รอกลับไปก่อนแล้วค่อยกินก็ยังไม่สายหรอกนะ” ฉินหมิงเอ่ยสกัดเอาไว้
“ก็ได้เจ้าค่ะ” ฉินหว่านวางยาวิเศษลงแล้วดูการแย่งชิงในรอบที่สอง
ซือหม่าโยวเย่ว์คิดไม่ถึงว่ายาวิเศษเม็ดแรกจะตกไปอยู่ในมือของฉินหว่าน แต่เมื่อนึกถึงว่าพวกนางต้องจ่ายไปถึงห้าแสนตำลึงทอง ก็ยังดีใจอยู่ไม่น้อย
เริ่มต้นประมูลยาวิเศษร้อยโคจรเม็ดที่สอง ราคาก็ยังคงพุ่งสูงขึ้น ทุกครั้งที่เริ่มซาลงไป เว่ยจือฉีและไป๋อวิ๋นฉีก็จะเรียกราคาอยู่ครู่หนึ่ง เพื่อกระตุ้นให้ผู้อื่นเสนอราคาบ้าง
ในที่สุดก็ประมูลเม็ดนี้ไปได้ในราคาห้าแสนห้าหมื่น
หลังจากเม็ดที่สองถูกประมูลออกไปแล้ว จวินหลานก็ได้ยินว่าด้านหลังมีคนเรียกตน จึงชะลอการประมูลสองเม็ดหลังเอาไว้ก่อน แล้วยิ้มให้ทุกคนอย่างขอโทษขอโพย นางมาตรงหน้าเวทีแล้วฟังผู้จัดการพูดเสียงเบาสองสามประโยค ก่อนจะมองไปยังห้องส่วนตัวหมายเลขสามแวบหนึ่ง
ในขณะที่นางกลับไปยังเวทีประมูลอีกครั้งหนึ่งนั้นก็กลับไปมีท่าทีทรงเสน่ห์เช่นเมื่อครู่ดังเดิม แล้วพูดว่า “เมื่อครู่ผู้จัดการบอกว่าเจ้าของยาวิเศษร้อยโคจรได้เสนอเงื่อนไขเพิ่มเติมว่าจะประมูลขายยาวิเศษสองเม็ดที่เหลือพร้อมกันเลยเจ้าค่ะ”
“ปัง…”
ข่าวที่ได้ยินทำให้ผู้คนเบื้องล่างตื่นตระหนกกันพอสมควร เดิมทียังคิดว่ามีโอกาสอีกสองครั้ง แต่
