น์ของผู้ที่ประมูลไปได้เท่านั้น”
เมื่อได้ฟังวาจาของซือหม่าโยวเย่ว์ ความหดหู่ในใจของผู้คนเหล่านั้นจึงถูกขจัดทิ้งไป แล้วเริ่มต้นเสนอราคากันต่อ
ขอเพียงแค่เป็นคนที่มีกำลังมากพอ ย่อมต้องอยากก้าวเข้ามาร่วมด้วยทั้งสิ้น
ในที่สุดยาวิเศษสองเม็ดนี้ก็ถูกประมูลไปโดยสมาคมนักหลอมยาในราคาหนึ่งล้านแปดแสน
ซีเย่ว์ซีเห็นยาวิเศษร้อยโคจรหลุดมือไปก็หงุดหงิดไม่น้อย นางย่อมคิดไม่ถึงว่าสุดท้ายแล้วจะเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้น ดังนั้นจึงมิได้พกตำลึงทองมามากมายถึงเพียงนั้น จึงต้องมองดูสมาคมนักหลอมยาประมูลไปต่อหน้าต่อตา
“องค์หญิงอย่าทรงพิโรธไปเลยนะเพคะ ถึงไม่มีสองเม็ดนั้นแล้ว แต่ในมือของคุณหนูฉินก็มีอยู่เม็ดหนึ่งแล้วมิใช่หรือเพคะ พอถึงตอนนั้นพวกเราก็ให้พวกเขาถวายยาวิเศษเม็ดนั้นมาให้ พระองค์ก็ยกระดับพรสวรรค์ของพระองค์ได้เช่นกันนี่เพคะ” ผู้ติดตามเอ่ยแนะนำ
“แต่เพียงเม็ดเดียวผลลัพธ์ก็ยังไม่ดีที่สุดอยู่ดี ข้าต้องการสองเม็ด!” ซีเย่ว์ซีหน้าตาบูดบึ้ง
“พวกเรามิอาจแตะต้องสมาคมนักหลอมยาได้ แต่ก็ยังมีเม็ดอื่นอยู่อีกเม็ดมิใช่หรือเจ้าคะ พอถึงตอนนั้นพวกเราย่อมต้องมีวิธีรวบรวมยาวิเศษร้อยโคจรสองเม็ดมาถวายองค์หญิงได้อย่างแน่นอนเจ้าค่ะ!”
“เช่นนี้แหละดีที่สุดแล้ว!” ซีเย่ว์ซีได้ฟังวาจานี้ สีหน้าจึงค่อยคลายลงเล็กน้อย
ซือหม่าโยวเย่ว์เบิกบานใจอยู่ในห้องส่วนตัว เม็ดหนึ่งห้าแสน อีกเม็ดห้าแสนห้า ส่วนที่เหลืออีกสองเม็ดได้ราคาหนึ่งล้านแปดแสน
