“ยาวิเศษน้ำแข็งยะเยือก” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“ได้เลย” เจ้าวิญญาณน้อยพูดจบก็หายตัวไป
ซือหม่าโยวเย่ว์หยิบตำรับยาพื้นบ้านของยาวิเศษน้ำแข็งยะเยือกออกมาศึกษาโดยละเอียดอยู่ครู่หนึ่ง เพียงครู่เดียวเจ้าวิญญาณน้อยก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับถือเครื่องยาเอาไว้ในมือเป็นจำนวนไม่น้อย
“เจ้านาย ยาวิเศษชนิดนี้หลอมไม่ง่ายเลย ข้าจึงเตรียมเครื่องยาเพิ่มให้เจ้าอีกสองส่วน” เจ้าวิญญาณน้อยวางเครื่องยาลงบนโต๊ะพลางเอ่ยขึ้น
“ขอบใจเจ้ามาก เจ้าวิญญาณน้อย” ซือหม่าโยวเย่ว์พยักหน้าให้เขา หลังจากนั้นจึงเริ่มต้นรวบรวมสมาธิ หลอมยาวิเศษ
การกลั่นสำเร็จในคราวเดียว แต่ในขณะที่ทำการผสานรวมก็เกิดข้อผิดพลาดขึ้นจนทำให้เครื่องยาเสียหายไปส่วนหนึ่ง
“ยาวิเศษน้ำแข็งยะเยือกนี่หลอมยากจริงๆ เสียด้วย” ซือหม่าโยวเย่ว์ทำความสะอาดเครื่องยาที่เสียหายพลางเอ่ยพึมพำ
“นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว มิฉะนั้นคงไม่เป็นยาวิเศษระดับสี่ แต่มีมูลค่าเท่ากับยาวิเศษระดับห้าหรอก” เจ้าวิญญาณน้อยพูด “แต่เย่ว์เย่ว์ เจ้าเพิ่งเคยหลอมมันเป็นครั้งแรก หากล้มเหลวก็เป็นเรื่องปกตินะ”
“อื้ม”
ซือหม่าโยวเย่ว์รวบรวมสมาธิอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเริ่มต้นหลอมยาครั้งที่สอง
หลังจากล้มเหลวมาสองครั้ง เธอก็หลอมยาวิเศษได้สำเร็จเตาหนึ่ง รวมทั้งสิ้นสี่เม็ด
เมื่อเห็นว่ายังมีเครื่องยาเหลืออยู่อีกสองส่วน เธอจึงหยิบทั้งหมดมาหลอมยา และประสบความสำเร็จทั้งหมด
“สิบสองเม็ด ไม่เลวเลยนะ” ซือหม่าโยวเย่ว์หยิบค
