ตอนนั้นพวกเจ้าไปกับพวกเราก็พอแล้ว พวกเราได้รับบัตรเชิญมาเรียบร้อยแล้วล่ะ” ไป๋อวิ๋นฉีพูด
“พวกเจ้าว่าพวกเราจะไปประมูลอะไรมาแลกเปลี่ยนเป็นเงินทองได้บ้างหรือไม่” เจ้าอ้วนชวีถามพลางมองทุกคน
“ถ้าหากเจ้าอยากไปเที่ยวเล่นก็คงได้อยู่หรอก” โอวหยางเฟยพูด “ถ้าหากถึงตอนนั้นเจ้าเห็นอะไรที่อยากได้ก็ประมูลมาแล้วกัน”
“ถ้าหากพวกเจ้าอยากประมูลสิ่งของ จะต้องยืนยันตัวก่อนไปงานประมูล แต่ระยะนี้ข้ายังไม่มีเวลาออกไป…” ไป๋อวิ๋นฉีพูดอย่างลำบากใจอยู่บ้าง
“ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวพวกเราหาทางไปกันเองก็ได้” เจ้าอ้วนชวีพูด
“อื้ม พอถึงตอนนั้นข้าจะให้คนเตรียมรถเทียมสัตว์อสูรเอาไว้ให้พวกเจ้านะ”
“ไม่ต้องยุ่งยากหรอก พวกเราเดินไป ก็จะได้ไปเดินเล่นรอบๆ เมืองผิงคังแห่งนี้พอดี”
“ก็ได้ หากพวกเจ้าต้องการอะไรก็บอกข้าได้เลย ต้องขอโทษด้วยจริงๆ นะ ตอนแรกบอกว่าจะพาพวกเจ้าไปเที่ยวชมให้ทั่ว แต่ปรากฏว่าถูกงานพัวพันจนปลีกตัวไปไม่ได้เลย” ไป๋อวิ๋นฉีพูดอย่างขอโทษขอโพย
ขณะนี้เอง ไป๋หยวนฉุนกับสตรีผู้หนึ่งก็เดินเข้ามา พวกซือหม่าโยวเย่ว์จึงพากันลุกขึ้นยืน
“ฮ่าๆ พวกเจ้าคือสหายของอวิ๋นฉีอย่างนั้นหรือ ยินดีต้อนรับนะ!” ไป๋หยวนฉุนพูดด้วยรอยยิ้ม
“ท่านพ่อ ท่านแม่” ไป๋อวิ๋นฉีลุกขึ้นยืนพลางส่งเสียงเรียก
พวกเว่ยจือฉีประสานมือทำความเคารพ “คารวะท่านลุง ท่านป้า เดิมทีควรจะไปคารวะพวกท่านสักหน่อยตั้งแต่เมื่อวานแล้ว แต่เพราะโยวเย่ว์ปลีกวิเวกจึงได้ล่าช้ามาจนถึ
