มิติได้ หรือท่านผู้นั้นที่มีสุดยอดแห่งเปลวเพลิง”
“ที่แท้เป็นเช่นนี้เอง” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “เช่นนั้นสัตว์อสูรวิเศษตนอื่นๆ ก็มิอาจรับสัมผัสห้วงมิติได้อย่างนั้นหรือ”
“ก็ไม่แน่หรอกนะ” เจ้าไก่ฟ้าพูด “ขณะนี้ข้ารู้เพียงแค่ว่าไก่ฟ้าสี่ตาอย่างพวกเราทำได้ แต่โลกกว้างใหญ่ถึงเพียงนี้ บางทีสัตว์อสูรวิเศษตนอื่นๆ อาจจะมีธาตุเช่นนี้เหมือนกันก็เป็นได้”
“ถ้าหากข้ามีพรสวรรค์ด้านห้วงมิติเหมือนเจ้าก็คงดีสินะ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดอย่างอิจฉา
เจ้าไก่ฟ้ามองค้อนเธอปราดหนึ่งแล้วเอ่ยว่า “นี่เป็นเรื่องตามธรรมชาติ เจ้าจะมาอิจฉามิได้หรอกนะ”
พอพูดจบ เขาก็ลุกออกไป ทิ้งให้ซือหม่าโยวเย่ว์จ้องมองเงาหลังของเขาอย่างอิจฉา
เธอทอดถอนใจแล้วลุกขึ้นไปลงกลอนประตู หลังจากนั้นจึงหายตัวเข้าไปภายในเจดีย์วิญญาณแล้วตรงไปปรากฏตัวที่ห้องหลอมยา
“เจ้านาย คราวนี้เจ้าจะหลอมยาอะไรหรือ” เจ้าวิญญาณน้อยปรากฏตัวขึ้น แล้วถามอย่างจริงจัง
ตั้งแต่ซือหม่าโยวเย่ว์หลอมยาได้เป็นต้นมาเขาก็มีลูกอมกินแล้ว ตอนนี้เมื่อเห็นเธอมาปรากฏตัวที่ห้องหลอมยาจึงเบิกบานใจไม่น้อยเลย
…………………………………….
